Ankara’da uzun süredir bir savaş var. Savaşan taraflar da her zaman aynı değil. Bazen yargıçlar yargıçlarla, bazen savcılar savcılarla savaşıyor. Bazen polisle asker, bazen de kurumlar karşı karşıya geliyor.

Emniyetin içinde de bir savaş olduğuna ilişkin ipuçları da zaman zaman ortaya çıkıyor.

Bu savaşlar içinde sık sık bir cemaatin adı anılıyor. Ama cemaat açık bir örgütlenme olmadığı için bu iddialar her zaman kolayca inkâr edilebiliyor.

***

Savaşçıların en önemli silahlarından birisi de medya. Savaşan taraflar değişik yayın organlarına farklı bilgiler sızdırarak kamuoyunu etkilemeye çalışıyor.

Bunun son örneklerinden biri Bülent Arınç’a suikast iddiası.

İddiaya göre zanlılar bir albay ile bir binbaşı ve güvenlik güçleri gelirken binbaşı, Arınç’ın ev adresinin bulunduğu kâğıdı yutmaya kalkışmış. Bu noktada, “Eğer bir suikast girişimi varsa, albay ve binbaşı neden kendileri yapsın” sorusunu soranlar çok olacaktır.

Bu sorudan da önce, albay ile binbaşı savcılık tarafından serbest bırakıldı. Ama bazı gazeteleri okuyanlar, haberin veriliş biçimi dolayısıyla iki subayın serbest bırakıldığını öğrenmekte zorluk çekti.

***

Bu olayla ilgili üç olasılık da birbirinden beter. Eğer bir albay ile bir binbaşı, ülkelerinin Başbakan Yardımcısı’nı suikast amacıyla izliyorlarsa ortada korkunç bir durum var demektir. Eğer, bazı gazetelerdeki imalara göre ortada yine Silahlı Kuvvetler’i yıpratmaya yönelik bir oyun varsa durum daha da korkunçtur.

Ve üçüncü olasılıkta, eğer bazı Ankaralılar, ortada hiçbir şey yokken, Başbakan Yardımcısı’na suikast yapılacağı zehabına kapılıyorsa durumun adı beterin beteridir.

***

Gelişmeleri çok iyi izleyenler bile, hatta gazeteciler bile artık bazı olayları anlayamamaya başladı. Bu da çok doğal, çünkü kimin kiminle, hangi amaçla savaştığının açıklamasını bulmak bazen güç, bazen imkânsız oluyor.

Bu savaşı, savaşları kim durduracak?

Sorunun bir tek cevabı var: Ülkeyi yönetenler, yani Hükümet, yani Başbakan, yani en önemli görevlerinden biri de anayasal kurumlar arasında uyum sağlamak olan Cumhurbaşkanı.

***

Bu savaşı, savaşları durdurmamanın sonucunun ne olduğunu herkes, en başta da Ankara’dakiler biliyor. Bu tür savaşlar tek bir makamı ya da tek bir kurumu yıpratmaz, savaşanların hepsini birden yıpratır, böyle savaşların kazananı olmaz, sadece kaybedenleri olur.

Bu savaşlara müdahale etmeyen hükümet de kaybedenler arasındaki yerini alır.