Söz konusu günlükler ilk kez Nokta Dergisi tarafından çok geniş biçimde yayınlandı, daha sonra hemen bütün gazeteler bu metinleri uzun ya da kısa olarak aktardı.

Bu günlüklere göre Silahlı Kuvvetler’in üst kademelerinde AKP hükümetine karşı iki kez “darbe” girişimi başlatılmış, ancak çeşitli anlaşmazlıklar ve dönemin Genelkurmay Başkanı’nın karşı duruşuyla bunlar “girişim hazırlığı” aşamasında kalmıştır.

***

Başbakan Erdoğan’ın şaşırmasının nedeni, aradan iki haftadan fazla süre geçmiş olmasına rağmen savcılık düzeyinde bir araştırma, soruşturma başlatılmamış olması.

Bu araştırmanın yapılması, günlüklerin sahibi olduğu öne sürülen emekli Oramiral Özden Örnek açısından da önemlidir. Örnek günlüklerin kedisine ait olmadığı açık şekilde söyledi.

O zaman “birileri”, cumhurbaşkanı seçimi öncesinde bunları “imal” etmiş oluyor.

Belki önceden “imal edilmiş” ve “uygun zamanda” ortaya çıkarılmıştır. Bunların hepsi mümkündür.

Ancak neyin doğru olduğunu bilmek herkesin hakkı ve görevidir. Eğer bu günlükler gerçek ise ortada ciddi bir durum vardır. Ve ülkemizde demokrasinin yerleşmesinin, bir daha kesintiye uğramamasının, her sorunun çözümünün demokratik düzen içinde bulunmasının bazı kesimler tarafından sindirilmemiş olduğunu anlarız.

***

Eğer bu günlükler “fabrikasyon” ise birileri, bunlar kim veya kimlerse, Silahlı Kuvvetler’in üst kademelerine yönelik bir kampanya yapıyor. Bu da birinci ihtimal kadar vahimdir.

Hangisinin doğru olduğunu ortaya çıkaracak olan tabii ki yargıdır. Ama hepimiz biliyoruz ki, ülkemizde yargının bağımsızlığı ve işleyişiyle ilgili ciddi sorunlar bulunuyor.

Yargının siyasallaşması sadece Ankara’da yüksek yargı ile hükümet arasında “atama” krizleri yaşanması değildir. Bazen yargının bir “kenarda” durmasının anlamı da siyasallaşmadır. Bu olayda yargı işin içine girmiyor gibi görünmüş veya girmekte gecikmiştir.

Yine de şikâyetçi olabilecek en son kişiler başbakanlardır, adalet bakanlarıdır. Ama ülkemizde böyle bir garabet yaşanıyor ve başbakanlar, adalet bakanları yargının siyasallaşmasından şikâyet ediyor.

Bu son örnekler ne boyutta bir yargı reformuna ihtiyacımız olduğunu göstermektedir. Buna yargı “reformu” demek de azdır; ihtiyaç, büyük bir “yargı devrimi”dir.

***

not: Ahmet: 1 Tony: 0
İngiliz askerlerinin İranlılar tarafından alınması da salınması da İranlı yöneticiler açısından önemli bir propaganda malzemesi ve güç gösterisi olarak kullanıldı. İran lideri Ahmedinejad İngiliz askerlerinin salınması “töreni”ni bir zafer gösterisi olarak sunmayı başardı. Herkesin kendisine sormasını istedikleri soruyu da tekrar hatırlattılar: Amerikan ve İngiliz askerlerinin burada ne işi var? İran’ın İngiliz askerler gösterisi hemen İngiliz kamuoyunu etkiledi ve Blair’in Orta Doğu’da ABD’nin peşine takılmasına karşı olanları güçlendirdi. İngiliz askerler krizinin sonunda İran, İngiltere ve ABD karşısında önemli bir puan kazanmış oldu.