Fazlasıyla mağrur bir hükümdar, bazı günler halkı sarayında kabul ediyordu. Ancak adamlarına kesin talimat vermişti, içeriye yalnız kılığı çok düzgün ve "efendi" görüntülü insanlar alınacaktı.

Aslında bu iş şöyle yürüyordu: Adamları sağda solda dolaşıyor ve hükümdarın isteğine uygun, kılığını kıyafetini nispeten yerinde, halini davranışını sessiz ve mülayim buldukları adamları çağırıyorlardı.

Böylece hükümdar kılık kıyafetlerine bakarak "halkın durumunun iyi olduğunu" düşünüyordu. Huzurunda sessiz sedasız durdukları için de halkının kendisine saygısından ve bağlılığından emin oluyordu.

Yine bir gün halkın arasından seçilmiş kişiler sarayın büyük salonuna, hükümdarın huzuruna alınmaktaydı.

Birden hükümdar, içeri girenler arasında giysilerinden fakirliği belli olan bir derviş gördü.

Adamlarından birini çağırıp bu dervişi neden içeri aldıklarını sordu. Adam durumun farkında değildi, dervişi ilk defa görüyordu.

Hükümdar hafif sinirli, yüksek sesle, "Böyle bir derviş nasıl saraya girer" diye söylendi.

Derviş bu sözleri duydu ve hükümdara yaklaştı. "Ben saraya gelmedim dedi, "kalacak yer arıyordum, kervansaraya geldim."

Hükümdar bu kez köpürdü, "Nasıl olur da benim sarayımı, gezginlerin yattığı hanlarla kıyaslarsın" diye bağırdı.

Derviş bu hiddet karşısında geri adım atmadı:

"Bu sarayda hep siz mi kaldınız efendim, sizden önce kalan olmadı mı?"

"Olmaz olur mu" dedi hükümdar, "Dedem kaldı, büyük amcalarım kaldı; babam kaldı, amcalarım, halalarım kaldı, annem kaldı... Şimdi de ben kalıyorum, ailem kalıyor..."

"İşte gördünüz ya" dedi derviş, "Burası aslında bir kervansaray. Bazı insanlar burada bir süre konaklıyor, sonra yollarına devam ediyorlar. Ben doğru yere geldim."

Sonra arkasını döndü ve çıktı.

***
Hikâyenin sonunda, mağrur hükümdarın dervişin anlatmak istediğini anlayıp anlamadığı açıkça belirtilmiyor.

Bir kaynağa göre mağrur hükümdar dervişin ne söylediğini anlamıştır; koşar onu geri getirir ve yanına alır.

Bir başka kaynağa göre ise, dervişin sözlerinden hiçbir şey anlamamıştır, kendisinin sarayda kalıcı olduğunu sanmaya devam eder.