Feridun Attar, 11-12'nci yüzyıllarda yaşamış ve Pendname (Öğütler Kitabı) ile Doğu-İslam düşüncesinin önemli isimlerinden biri olmuştur.

Hayatı hakkında fazla bilgi yoktur. Mevlânâ ile görüştüğü söylenir. "Attar" adı eczacılık ve hekimlik yaptığını gösterir. Yaşlılığında Moğol işgalcilerin eline düşmüş, köle olmuştur. 114 yaşında, bir sözüne kızan Moğol "efendisi" tarafından öldürülmüştür.

Attar'ın Pendname'sinde tekrara değer "öğütler" çok.

***
Mutluluk
Dört şey mutluluk delilidir. Bu dört nimete ermiş olanlar aziz olurlar. Talihli olmanın delili soy temizliğidir. Soysuzlar taç ve tahta layık değillerdir. Talihliler daima doğru düşünceli olurlar. Kötü fikirli insanlar azap çekmeye mahkûmdur...

Talihsizlik
Dört şey mutsuzluk eseridir. Cahillik, tembellik, bunlar çok zordur. Hele kimsesizlik ve bayağılık ile birlikte dört belirti olur ve bunların dördü bir araya gelince kötü talihin belirtileri olur...

Cihanda yalnız uyku ve yiyecek düşüncesinde olan kimse, kıyamette ateşten kurtulamaz...

Hırs
Her kim hırs ile dünya varlıklarına erdiyse şüphesiz ki Tanrı ondan hoşnut olmamıştır. Bu nefsi bir devekuşu gibi farzet. Ne yük taşır ne havada uçabilir. Uç dediğin zaman deveyim der, yük vursan kuş olduğunu söyler...

Ahmaklık
Ahmaklığın dört belirtisi vardır.

Kendi kusurunu görmeyip de başkalarının kusurunu aramak.

Gönlüne cimrilik tohumu saçtığı zaman cömertlik ummak.

Huyu ile halkı hoşnut etmeyen kimsenin Tanrı kapısında hiçbir değeri yoktur. Adeti huysuzluk olanın işi daima nefret kazanmaktır. Kötü huy, tende canın belasıdır. Huysuz kişi insandan sayılmaz.

Cimrilik cehennem ağacından bir daldır. Zavallı cimri de mezbaha köpeklerine benzer. Cimri, filin ayakları altına düşmüş sivrisinektir. Cimriliğin pintiliğinden kendini bir tarafa çek ki ahmaklar zümresinden sayılmayasın...

***
Feridun Attar'ın öğütleri bu kadar değil.