Kim sevmez ki? Parayla insanın hayat şartları düzelir, kendisine güveni gelir, “parası kadar konuşur”, hatta bir reklamda söylendiği gibi “bayılana kadar alışveriş” bile yapabilir.

Parayı herkes sever, “sevmiyorum” diyenler de sever ve bazen hayatının bambaşka tutkularla dolu olduğu düşünülen kimilerinin de parayı sevdiğini görmek insanları şaşırtır.

***

Önemli olan parayı sevmek değil, paranın nasıl ve nereden geldiği.

Para için yalan söylediniz mi, söylüyor musunuz? Mesela oldukça değerli bir şirketin yüzde 30 hissesini sadece 300 bin dolara sattığınızı söyleyebiliyor musunuz?

Bir parayı ileride yalan söylemek zorunda kalacağınızı bile bile istiyor musunuz? Zamanında milyon dolarlık bir işe girip, sonra yakalandığınızda “40 bin lira ödedim” gibi sözlerle kendinizi gülünç duruma düşürüyor musunuz?

***

Kaynağı açıklanmakta zorlanılan para insanı zavallı durumuna düşürür. Ve o paranın miktarı da insanların olaya bakışını değiştirmez. “Annem yastığının altına saklamış, öldüğünde buldum” dediğinizde o para için ödediğiniz verginin belgesini gösteremiyorsanız ve aslında anne de hayatında hiç çalışmamış bir kişiyse, çevredekilerin bakışları iyiden iyiye acıtıcı olur.

En ulvi idealler için yaşadığını iddia edenler de paranın çekiciliğinden kurtulamıyor.

Devleti kurtarmak için kendilerine en “pis” işler verilmiş ve en büyük fedakârlıkla çalışması beklenen kişilerin bir anda “biraz da ben kapayım” duygusuna kapılmalarını “vatan için öldürmek”le “para için öldürme”yi birbirine karıştırmalarını da artık kimse yadırgamıyor.

***

Ama “mütedeyyin” görünen kimilerinin para ile fazla haşır neşir oluşları insanları hâlâ şaşırtıyor. En muhafazakâr kesimin önemli isimlerinden birinin mayoyla zengin tatili yapmasına tepki gösterilmişti, ama kimse bu tatil paralarının nasıl ödendiğini sormamıştı.

Parayı “onlar” da çok severmiş. Para için yalan söyleyebilirlermiş, “haram” parayı cebe atmakta bir sakınca görmezlermiş.

“Bu dünya önemli değil, önemli olan öbür dünya” diye düşünenlerin parayı neden bu kadar çok sevdiklerini açıklamaları çok zor.

Açıklayamıyorlar. 20’li yaşlarındaki çocukların nasıl büyük iş adamı olduğunu da açıklayamıyorlar, mütevazı gazeteci geliriyle nasıl milyon dolarlık iş yaptıklarını da açıklayamıyorlar, “ilişkim kalmadı” dedikleri şirketlerin işlerini kovalamalarını da açıklayamıyorlar.

Meğer onlar parayı herkesten çok severlermiş.