Üç liderin, meydanlarda birbirlerinin gıyabında esip savurmaları herhalde çok kişiyi bezdirmiş, usandırmıştır.
Ama onlar usanmıyor. Toplumu germeye, insanları birbirleriyle karşı karşıya getirmeye, giderek daha da katılaştırarak karşısındakine tam bir hoşgörüsüzlükle bakacağı hale getirmeye devam ediyorlar.
Popülizm, basit demagojiler, kaba ve ucuz laf oturtmalar bu referandum kampanyasının ana unsuru oldu. Düzey aşağıya doğru düştükçe de artık her günü “önce sen cevap ver”, “önce ben sordum” gibi çocukça iddialaşmalar doldurmaya başladı.

***
İktidar ve ana muhalefet liderleri, gerçi öyle bir niyete sahip olduklarına dair hiçbir işaret vermiyorlar ama, bir televizyon kanalında karşılıklı tartışmayı düşünmelidirler.
Ancak bu tartışma, meydanlardaki üfürmelerin bir devamı olması istenmiyorsa, sadece anayasa değişiklikleriyle kısıtlı tutulmalıdır.

Bu konuda anlaşmaya varılırsa, herhalde koskoca iki liderden biri kalkıp anlaşmayı bozacak değildir.
Anayasa değişikliğinin temel konuları üzerine Başbakan görüşünü açıklar, muhalefet lideri görüşünü açıklar, sonra gazeteciler maddeler üzerine birer soru sorarlar ve tartışma böylece devam eder.

***
Bu şekildeki medeni ve halkı gerçekten bilgilendirecek, tercihlerini etkileyecek bir tartışmanın bir başka yararı da tansiyonun düşmesi olacaktır.

Böyle medeni bir tartışma olmadı diyelim; üç hatta dört siyasi parti genel başkanının da, yarattıkları gergin ortam dolayısıyla ödemeleri gereken faturalar vardır.
Referandum sonucu evet çıkarsa, Kılıçdaroğlu ve Bahçeli görevlerinden ayrılmalıdır.

Tersine, evet çıkarsa Erdoğan da erken seçim kararı alıp başbakanlıktan ve parti genel başkanlığından ayrılmalıdır.
Boykot kararında ısrar eden BDP’nin eşbaşkanları, tek bir vatandaşa sandığa gittiği için bir tacizde bulunurlarsa görevlerinden ayrılmak zorundadırlar.

***
Demokrasinin güzelliklerinden biri de, hesap verme sistemi olmasıdır.

Bu dört siyasi partinin lideri, ülkenin tümünü böyle bir gerilime soktu; farklı görüş sahibi vatandaşların birbirine düşman gibi, vatan haini gibi bakma halini zirve noktalarına taşıdılar.

O zaman tercihlerinin faturasını ödemeye de hazır olmaları gerekir. Demokrasi bu kadar ucuz değildir ve bunu da en başta siyasi lider olarak dolaşanlar öğrenmek durumundadır.