Bugün güzel bir gün. İşçi ve memur sendikaları, sivil toplum örgütleri, siyasi partiler Taksim’de buluşacak ve 1 Mayıs emek bayramını kutlayacaklar.

Neden bu ülkenin insanları o kadar eziyet çekti? En küçük aykırı bir fikir söyleyenler hapislerde çürütüldü, hayatları mahvedildi.

Onlarca katliam planlandı, uygulandı. On binlerce kişi öldürüldü. Binlerce faili meçhul cinayet işlendi.

Abdi İpekçi’ler, Uğur Mumcu’lar karanlık cinayetlere kurban gitti.

Her türlü şiddete karşı çıkanlar bertaraf edildi.

Ülke bir kan ve acı ülkesi haline getirildi. Bunu uzaylılar yapmadı. Yine bu ülkenin insanları yaptı.

***

Türkiye karanlık geçmişiyle hesaplaşmaya devam ederken, 1 Mayıs’ın Taksim’de kutlanması da nereden nereye geldiğimizi gösteriyor.

Çok mesafe aldık. On yıl önce Meclis’in Susurluk komisyonuna asker kişiler ifade vermeye gelmiyor, davet yazısına cevap bile vermiyordu. Bugün Meclis komisyonları tekrar o katliamları araştırmak için çalışacak. O olaylar aydınlandıkça da 12 Eylül darbesinin, önceden hazırlanmış bir senaryoyu uygulamaya koyanlar tarafından nasıl adım adım gerçekleştirilmiş olduğunu herkes daha iyi anlayacak.

33 yıl önce 1 Mayıs’ta Taksim alanında ölümle yüz yüze gelmiş olan binlerce kişi yine Taksim’de olacak. “Nereden nereye” diye düşünürken bütün o zulüm yıllarını, kanlı yılları, kıyılan insanları hatırlayacak.

***

Türk halkının daha az demokrasiye, daha az insan hakkına layık, her zaman suç işlemeye hazır bir topluluk olduğunu düşünenlerin gerçek vatan hainleri olduklarını bugün daha açık olarak görebiliyoruz.

Bugünkü kutlamaya radikal gruplar da gelecektir, belki kendilerini göstermek için bir şeyler kırıp dökeceklerdir de. Bunun hiçbir önemi yok. Bu gruplar dünyanın her yerinde gençliğin içindeki sivri renkler olarak vardır, olacaklardır. Bazı olaylar olsa bile, bunları büyüterek abartarak kullanmak isteyenler de olacaktır.

Bunların da önemi yok. 1 Mayıs emek bayramı olmuştur ve çekilen bütün acıların sembolü olan alanda kutlanacaktır.