Avrupa Birliği’nin Türkiye raporu üzerine birçok yorum yapıldı. Bazı ayrıntılar, ifade şekilleri üzerinde duruldu. Ama esasını bilmek, söylemek gerekiyor: Bu raporda yazılanların hepsi doğrudur. Avrupa Birliği bizimle uğraştığı süre içinde bizi bizden daha iyi görüyor.
Raporun ana konu başlıkları üzerinden özetler halinde geçersek hepsinin doğru olduğunu görürüz.
Reformlar yavaşladı: Doğrudur, AKP hükümeti üç yıl önceki heyecanını kaybetmiş görünmekte ve kendi programını bile uygulamakta güçlük çekmektedir. Çok daha önce çıkmış olması gereken yasalar çıkarılamamış, çıkmış olan yasaların uygulamasında da gözle görülür bir gelişme sağlanamamıştır.
Yargı bağımsızlığında ilerleme yok: Doğrudur, yargı bağımsızlığının “ruhen” gerçekleşmekten çok uzak olduğunun en önemli kanıtı, AB’nin de tespit ettiği gibi cumhurbaşkanı seçiminde Anayasa Mahkemesi’nin aldığı karardır. Bu kararın “siyasi” olduğunu onlar da gayet iyi görüyor.
301’inci madde olduğu gibi duruyor: Doğrudur, bu madde öylece durduğu gibi uygulanması da genişlemektedir ve AKP hükümeti çoktan çözmüş olması gereken bu sorunu da erteleyip duruyor.
Ordu siyasete karışıyor: Doğrudur, Türk Silahlı Kuvvetleri cumhurbaşkanı seçim sürecine bir “muhtıra” ile müdahale etmiştir ve kimilerine göre bu müdahalesi AKP’nin oylarını artırmıştır.
Yüzde on baraj duruyor: Doğrudur, tabii ki duruyor, ama bu barajın varlık nedenlerinden en önemlisi ortadan kalkmış, DTP Meclis’e grup kuracak bir çoğunlukla girmiştir, barajın en azından yüzde 7’ye çekilmesinin bütün şartları hazırdır.
Dinsel ve kültürel özgürlüklerde gelişme yok: Doğrudur, Avrupa Birliği heyecanının yaşandığı günlerin ardından bu konuda atılan adımlar durmuştur, “ana dili” meselesinde bir gelişme olmadığı gibi özellikle Alevilerin dışlanmasıyla ilgili sorunlar giderilmemiştir.
Kıbrıs’ta gelişme yok: Doğrudur, birleşme referandumunda Kıbrıs Rum tarafının çıkardığı engelin ardından Türk tarafı da sanki “bu kadar yeter, biz yapacağımızı yaptık, bitti” havasına girmiş görünüyor. Bu meselede sağlanmış olan diplomatik gelişmenin üzerine gidilmemiştir.
İlerleme raporunda yazılı olanlar, bazı ifade eleştirilerinin dışında tümüyle doğrudur ve aslında biz de bunu biliyoruz. AKP hükümeti kendi iktidarının en önemli dayanağının ve ülkenin geleceği açısından en önemli vizyonun ne olduğunu unutmuş görünüyor. Türkiye son üç yıldır yerinde sayıyor, hatta bazı konularda geriye gidiş süreci yaşıyor. Bu başarısızlık ve irade eksikliğini Avrupa’ya mal etmek mümkün değildir.
Avrupa Birliği hedefinin ne olduğunu hükümet hatırlamalı, topluma da tekrar hatırlatmalı ve bugün çok canımızı yakan hastalıkların ilaçlarının da o hedef içinde bulunabileceğini göstermelidir.
