A-G araştırma kuruluşunun yaptığı son seçim araştırmasını dün Milliyet yayınladı. Bu araştırma sonuçları halkın nabzının atışlarının pek değişmediğini gösteriyor.

Yüzde 30 oranındaki kararsızlar dağıtıldıktan sonra ortaya şu tablo çıkıyor:

AKP yüzde 43.4, CHP yüzde 18.1, MHP yüzde 16.8, DTP yüzde 5.9. Diğer partiler de yüzde 3 ve altındaki oranlarla sıralanıyor.

***
Bu tabloya göre 22 Temmuz seçimlerine göre AKP ve CHP oy kaybediyor, MHP yine küçük bir oranda yükseliyor. DTP ise aynı oy oranını koruyor, siyasal gelişmeler onun seçmenini etkilemiyor.

Bu tablonun tartışılmaz anlamı şudur: AKP yine açık ara birinci partidir. AKP kapatılır, yerine başka bir parti kurulursa belki oy oranı düşer ama bu parti de şu andaki seçmen eğilimlerine göre birinci parti olacaktır.

***
Aynı kuruluşun daha önceki araştırmalarına göre AKP, Ocak 2008’de yüzde 54.2 ile en yüksek noktasına çıkmış, Mayıs 2008’de ise yüzde 39.7 ile en düşük düzeye düşmüştür.

Yine CHP’liler, MHP’liler ve AKP’yi büyük tehlike olarak görenler kızacak ama Türk seçmeni, ülkeyi yönetme ehliyetine sahip parti olarak AKP’yi görmeye devam ediyor.

AKP’nin kapatılması ihtimalinin yüksekliği de bu görüşü etkilemiyor; AKP kapatılırsa seçmen yerine kurulacak partiyi bekleyecek, Tayyip Erdoğan’ın bu partiyle ilişkisine bakacaktır. Ama ana eğilimin değişebileceğine ilişkin herhangi bir işaret bulunmuyor.

***
Seçmenin önemli bölümü başta türban olmak üzere AKP’nin yanlışlarını görmekte ancak bunları “affetmekte” dir.

Bütün gelişmelere, gerilimlere, davalara rağmen seçmenin yaklaşık yarısının AKP’ye bağlılığının sürmesinin üzerinde durulmalıdır. Bu durum basit ya da kaba “laiklik” tartışmalarıyla açıklanabilir bir durum değildir.

Ortadaki tabloyu CHP ve MHP’nin gerçek seçenekler ve siyasetler üretememelerine bağlamak da mümkündür. Bu da günlük siyaset açısından tatmin edici bir yargı olabilir, ancak durumun bir bölümünü açıklayabilecektir.

***
AKP, en gergin siyasal döneme yine birinci parti olarak giriyor. Bu da AKP’nin sırtına büyük sorumluluklar yüklüyor, bu partinin hem kendisini hem de ülkeyi bir yol ayrımına götürdüğünü gösteriyor.

CHP açısından ise durum tam bir siyasi iflastır.