Çok tehlikeli laflar vardır. Birisi için böyle bir lafı eden bir gün bakar ki aynı laf kendisine de söylenmiş. Bunu anlatır Arapça “men dakka dukka” deyişi. Yani “çalma kapımı, çalarlar kapını”, “ne edersen onu bulursun”, “ne ekersen onu biçersin”; kısacası, “bugün bana yarın sana...”

İnsan ilişkilerine “men dakka dukka”nın anlamı açısından bakıldığında da bu sözün sonsuza kadar tekrarlanabileceği görülür.

Ama... Bütün bir toplumun sorumluluğunu taşıyan kişiler “bugün bana yarın sana” şeklinde değil de “bugün bana yapılan haksızlık, senin bana yaptığın haksızlık yarın sana yapılmasın” şeklinde baktıkları takdirde “gelişme” umudu da varolabilir.

***

Yumurta bile atmayan öğrencilere ağır dayak atıldığında “men dakka dukka” diyerek “oh oldu!” gülümsemesiyle sevinebilmeyi açıklamak çok güçtür.

Toplumdaki katı bölünmenin nedenleri yıllardır tartışılıyor. “Yüzde 42”yi anlamaya çalışıyorlar.

Ama “men dakka dukka” dediğiniz zaman toplumdaki keskin bölünmeyi, “yüzde 42”yi anlamanın fena halde uzağında kalırsınız.

“Men dakka dukka”da hiçbir anlama çabası yoktur, “vurursan vururlar” vardır ki, bunun insan ilişkilerine, adalet kavramına, hoşgörü ve insan haklarına karşı hassasiyetle bir ilgisi yoktur, tam tersine olan zihniyetlerle ilgisi vardır.

Gençlerin protestoları çevresindeki gelişmeler, beyanatlar birçok kimsenin eteklerindeki çürük yumurtaların ortaya saçılmasını da sağladı. İyi ki bu protestolar olmuş. Toplum olarak, topluma yön verme iddiasındakiler olarak durumumuzu bir kez daha görebildik.

Karşı karşıya olduğumuz manzara bir kez daha, hiç de iç açıcı değil. Gençleri anlamamak için bin dereden su getirenlerin yanında “men dakka dukka” diyerek Dolmabahçe dayağına sevinenler de eteklerindeki çürük yumurtaları ortaya döktü.

***

O gün Dolmabahçe’de öğrenciler toplanırken, güvenlik güçlerine “sakın vurmayın” denilseydi, “aralarından üç kişi seçsinler, gelsinler dertlerini söylesinler” denseydi, o üç genç içerde konuşurken dışarıdakiler de istediklerini seslendirseydi... Öğrencilere teşekkür edilseydi...

Bu olmadı, çünkü “men dakka dukka” demek çok kolaydır, hele bütün güç elinde olanlar için aşırı kolaydır. Rahattır. Böyle alışmışlardır, böyle devam ederler.