Dünyanın bizi nasıl gördüğüne, hakkımızda ne düşündüğüne pek meraklıyızdır.

Kendimizle ilgili yargılarımız her zaman ve her koşulda, gerçekleri gizlemek üzerine kurulu olduğundan “yabancılar”ın bizi nasıl gördüğüyle ilgiliyizdir ama birileri gerçekleri söylediği zaman da kızarız.

Bu ülke yüzyıldan fazladır bir “medeniyet mücadelesi” yürütüyor ve o mücadelede bir arpa boyu yol gittik. Biraz ilerlemeye koyulduğumuzda o en geri kültür bir yerlerden ortaya çıkıyor ve yolu tıkıyor.

Medeniyet dediğimiz insan odaklı, insanın refahını ve bu dünyada iyi yaşamasını hedefleyen, iyi yaşamak derken de sadece yiyip içmek değil, beynin ve insanı diğer varlıklardan farklı kılan özelliklerin beslenmesi, geliştirilmesi üzerinde duran bir kültüre hâlâ ulaşabilmiş değiliz.

Ulaşamadığımız için Tuzla’daki tersanelerde işçiler ölmeye devam ediyor, ulaşamadığımız için şehitler vermeye devam ediyoruz, ulaşamadığımız için kaçak Kuran kursunda küçük kız çocuğu ölen baba her şeyi kaderle açıklıyor ve bu kaderden memnuniyetini belirtiyor.

***

Türkiye’yi yönetenler Tuzla tersanelerinde işçi ölümlerinin, terörün devam etmesinin, kaçak Kuran kursunda küçücük kızların ölmesinin bir “medeniyet” eksikliğini işaret ettiğinin bilincinde olmadıkları sürece medeniyete giden yollar tıkalı kalacaktır.

Tuzla tersanesinde insanların güven içinde çalışmasını sağlayamıyorsanız, insanların terör kurbanı olmasının koşullarını yok edemiyorsanız, kaçak kurslara küçük kız çocuklarının neden gönderilmemesi gerektiğini anlatamıyorsanız tam tersine, kaçak kurslara verilecek cezayı düşürerek bunlara yol veriyorsanız, ülkenin “medeniyet” seviyesini aşağıda tutuyorsunuz demektir.

Tuzla’daki işçi kıyımı da, teröre kurban vermeye devam ediyor oluşumuz da bu ülkenin kötü yönetilmesinin sonuçlarıdır.

Hayatın bütün alanlarını işgal etmeye çalışan köy-kasaba kültüründe insan hayatının fazla önemi yoktur. Bu kültürde “kader” denilir geçilir ve bu kültür ülkenin bütün kalelerini ele geçirdiği için de Tuzla’da işçiler, Doğu’da askerler, kaçak kurslarda çocuklar ölmeye devam eder.

Medeniyet seviyemizin gerçekte ne olduğunu bütün bunlara bakarak görebiliriz, ama görmemek için direniyoruz, çünkü köy-kasaba kültüründe önemli bir unsur da “beyinsel körlük”tür.