Genelkurmay Başkanı Orgeneral Büyükanıt dün bir kez daha “Kuzey Irak’a askeri operasyon” konusunu gündeme getirdi.

Genelkurmay Başkanı daha önceki görüşünü tekrarladı: Terörü zayıflatmak için Kuzey Irak’a harekât gereklidir.

Konu gündeme geldiğinden bu yana ortada iki ana görüş vardır. Biri Genelkurmay Başkanı’nın tavrını destekleyen muhalefet partileri ve radikal milliyetçi çevreler, diğeri de böyle bir harekâtın götüreceklerinin getireceklerinden fazla olacağını söyleyenler.

***
İkinci görüşü savunanların ana dayanağı terörün kaynağının “içeride” olduğudur.

Genelkurmay Başkanı’nın dünkü konuşmasında verdiği bazı örnekler aslında biraz dikkatle bakıldığı zaman “terörün kaynağı” konusunda askerin de farklı düşünmediğini göstermektedir.

Orgeneral Büyükanıt, dağdaki her militan için aşağıda destek hizmeti veren en az on kişi olması gerektiğini söylemiştir.

Verdiği bir diğer örnek de “mayın döşeyen imam”dır.

Konuşmadaki en önemli unsur ise meselenin “siyasi” olduğunu, Kuzey Irak’a yapılacak operasyonun da “siyasi hedefin altında” olduğunu belirtmesidir.

Kuzey Irak’a yapılacak operasyon siyasidir, çünkü bölgedeki Kürt yönetimi ile ilişkilerin “savaş” durumuna geçmesi ve ABD ile büyük siyasi sorunlar yaşanması sonuçlarını doğurması kaçınılmazdır.

***
Orgeneral Büyükanıt’ın sözlerinin tümüne baktığımız zaman siyasi otoriteye “bu faturayı üstlenin, siyasi sorumluluğu alın” mesajının verildiği de düşünülebilir.

Genelkurmay Başkanı’nın seçim arefesinde bu konuyu kamuya açık olarak gündeme getirmesi bile hükümete baskı anlamına gelebilir. Çünkü Türk halkının “artık bu iş bitsin” diye düşündüğü ve böyle bir harekâta destek vereceği varsayılmaktadır.

Diğer yandan da konuşmanın zamanlaması muhalefet partilerine, CHP, MHP ve Genç Parti’ye yeni bir “malzeme” sağlamış oluyor. Teröre çözüm meselesinde bu üç partinin tavrı bellidir ve konuyu hükümeti sıkıştırmak için siyasi malzeme olarak kulanmaktadırlar. Dolayısıyla bu partilerin sözcüleri yarın halkın önüne çıkacak, “Görüyorsunuz, asker istiyor ama AKP hükümeti askerin elini kolunu tutmaya devam ediyor” diyeceklerdir. Zaten söylüyorlar ama bugünden itibaren, daha da kuvvetle söyleyeceklerdir.

Böyle önemli bir meselenin kaba siyasi sömürü malzemesi yapılması belki bazı partilere birkaç oy daha fazla getirir, ama Türkiye’nin yararına olmadığı da kesindir.