Kerkük'te bir binaya PKK bayrağı asılması Türkiye'de doğal bir tepkiyle karşılandı. Son günlerde ardı ardına Mehmetçiklerin, subayların ölmeleri yaralanmaları bu tepkinin nedeni.

Türkiye yine her gün cenazelerin kalktığı bir ülke haline geldi. Bu da meselelere soğukkanlılıkla bakmamızı engelliyor, ister istemez duygusal tepkiler gösteriyoruz. Son derece doğal. Ancak bu ülkeyi yönetenlerin ve geleceğini düşünenlerin asıl görevi, bu duygusal ortamdan sıyrılmak ve bir kuşağı daha savaş ortamında yaşatmamaktır.

* Kerkük, Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde değil. Kuzey Irak'taki Kürt yönetiminin kontrolü altındaki bir kent. PKK'nın bu bölgede uzun süredir rahat hareket ettiği, büyük imkânlardan yararlandığı biliniyor.

* Önemli olan ve "sınır ötesi operasyon" tartışmalarını gündeme getiren sonuç, PKK'nın Kuzey Irak'taki imkânlardan yararlanarak Türkiye'de kan dökmeye devam etmesidir.

Bir yanda insanlar ölüyor, ama diğer yanda Kürtçe kursları öğrencisizlikten kapanıyor. Sekiz Kürtçe kursu açıldı, bin kadar öğrencileri oldu, sonra öğrenciler giderek azaldı ve kurslar kapandı.

Takılıp kalamayız
Kürtçe kursları açılmasının nedeni Kürt kökenli vatandaşlarımızın ana dillerini öğrenme imkânına kavuşmalarıydı. Ana dili Kürtçe olan kitlenin bu dili oldukça geri bir düzeyde kullanması ve kendini daha fazla ifade etmek isteyenlerin de Türkçeyi seçtikleri bilinen bir durum.

Ancak kendi ana dilini az bilenler de bu kurslara gitmediler. Dayanışma duygularıyla gidenler olduysa da kursların kapanması bu duygunun düzeyini gösteriyor.

* Her türlü terör örgütünü tecrit etmenin bir tek yolu vardır, o da örgütün "kitle bağları"ndan kopmasını sağlamaktır. Kitleyle bağlan kopmuş olan örgütler, maddi kaynakları ne olursa olsun, yok olma sürecine girmiş örgütlere dönüşürler.

İspanya'da ETA böyle küçüldü, şiddet yöntemlerinde ısrar etmekle de kendisini en zayıf noktaya kadar getirdi. Ama İspanya'nın Bask bölgesinde Bask bayrakları asılıdır. Atletico Bilbao futbol takımının maçlarından önce "Bask ulusal marşı" söylenir, stadyumu dolduran seyirciler Bask bayrağı sallar durur.

İspanyol yöneticiler bunlara terörist muamelesi yapmamıştır, yapmamaktadır. Teröristler uzun bir süreçte kendi kitleleri olarak gördükleri insanlardan kopmuşlardır.

Kerkük'te asılan bayrağa öfke duymakta haklıyız, ama buna takılıp kalamayız. Bu öfkenin ötesine geçerek geleceği kurmak mümkündür. Örneğin bugün Kürtçe kurslarının kapanmaması için bir yol bulmak... Neden olmasın?