Hükümetin, Kuran kurslarının önünü açan ve bu kursların aşırı yaygınlaşmasına yol açacak yönetmeliği açıklaması çok zordu. Nitekim açıklamak yerine bir kez daha geri adım atmayı tercih ettiler.

Radikal İslamcıların terörist saldırılarının, şu an yönetimde olan kadronun kafasını karıştırması pek şaşılacak bir durum değil. Kuran kurslarının yaygınlaştırılması da öyle anlaşılıyor ki, radikal İslamcılara karşı bir tedbir olarak düşünülmüş.

Fazla derin düşünülmediği, "İslami" - "islamcı" kelimeleri üzerine yapılan tartışmanın tarzından belli olmuştu. Hükümet yetkilileri "İslam"ı radikallerin elinden kurtarmak için bir şeyler yapmak istiyor.

Şu anda Türkiye'nin de başına bela olan radikal İslamcı örgütleri ve hareketleri çeşitli yollarla "denetim" altında tutma çabalarından sonuç alınamamıştır. Hükümetin "İslamcı" yanını öne çıkararak bazı faaliyetlerde bulunması da bu radikal hareketlerin önünü kesebilecek bir tedbir olamaz.

Olsa olsa bu hareketleri biraz daha besleyecek zeminleri yaratır.

Kuran kurslarının yaygınlaştırılması girişiminin de başka bir sonuç yaratması mümkün değildir.

Yanlış adımlar
"Bunlar olacak, çünkü halk istiyor, bari devlet denetiminde olsun" gerekçesinin asıl gerekçeleri gizleyen sahte bir gerekçe olduğunun kanıtı olarak da imam hatip okulları ortada durmaktadır.

• 12 Eylül askeri yönetimi, bu okullarda yetiştirilecek "dindar" gençlerin "komünist" etkilere karşı denge sağlayacağını düşünmüştü.

• Aynı mantıkla Hizbullah adlı örgütün, özellikle Güneydoğu'da PKK etkinliğine karşı en azından önü açılmıştı. Sonucun ne olduğunu gördük, görüyoruz.

Salam politikası!..
Hükümet yine fazla tartışmadan, enine boyuna düşünmeden bir hamle yapmaya kalktı, tepkiler üzerine geri adım attı.

Böyle bir olayın bir kez daha yaşanması yine hükümetin kendine özgü bir "salam politikası" yürüttüğü kuşkusunu da beraberinde getiriyor.

• "Salam politikası" mevcut yapıda birdenbire köklü bir değişikliğe kalkışmadan, hatta böyle değişiklik hedeflendiğini de belli etmeden küçük "dilimlerle" ilerleme taktiğinin adıdır.

Asıl hedef açıkça söylenmez, bazı küçük adımlar atılarak ilerlenir. Kimi adımlar da tepkilere göre, geriye alınır. Böyle böyle, "dilim kesmeler" zamana yayılarak ilerlenir.

Ama karşıdakilerde salam politikası izlendiği kanısı oluşursa, en iyi niyetli girişimler bile kuşkuyla karşılanır, olağan kararlar bile gereksiz şekilde incelenir. Sonuç yine zaman kaybıdır.