CHP’li Milletvekili Hüseyin Aygün, dün korkunç sayılar açıkladı: 113 toplu mezarda 1.538 insan cesedi bulunuyor.

Bu insanlar ecelleriyle ölmüş değildir, faili meçhul cinayetlerin kurbanlarıdır.

90’lı yıllarda Türkiye’nin güneydoğusu bir savaş alanına dönmüştü. PKK örgütlenmesini ve eylemlerini yaygınlaştırırken, bunlara karşı “gayri nizami savaş” yöntemleri kullanılmaya başlandı.

Hukukun, temel hakların askıya alındığı bu dönemde Susurluk çetesi ve benzeri oluşumlarla, Jitem gibi yarı resmi yapılarla savaş en çirkin haline taşındı.

Açıklanan sayılar, bu dönemin gerçeklerini en açık şekilde gösteriyor. Ve kullanılan o yöntemler PKK’nın halk arasında daha da kökleşmesine, daha etkin olmasına yol açmıştır.

***

Bugün de terör eylemlerinin artışıyla birlikte “90’lara dönebiliriz” gibi korkulu uyarılar yapılabiliyor.

“90’lara dönmek” sadece ve sadece savaş diliyle konuşulması, hukukun, temel insan haklarının askıya alınması demektir.

90’lı yılların bir daha yaşanmaması için o yılların hesabının görülmesi şarttır. Devleti yönetenler, çaresizliklerinin ifadesi olarak hukuk dışı yöntemlere yol vermelerini açıklamak durumundadır.

O dönemde Süleyman Demirel başbakandı, sonra cumhurbaşkanıydı. Tansu Çiller en karanlık dönemde başbakandı. Dönemin genelkurmay başkanı “şak diye emrediyor tak diye yapıyoruz” diyordu. Sonra Mesut Yılmaz başbakan oldu.

En tepede oturan bu siyasilerin, o korkunç olaylarla ilgili bilgileri olması gerekir. Eğer bilgileri yoksa, kendilerine rağmen bu icraatlar için talimat verenler yine hesap vermelidir.

***

CHP’li milletvekilinin o dönemle ilgili bir Meclis komisyonu kurulması önerisini diğer siyasiler ciddiye almalıdır.

Bu komisyonun yapacağı iş Demirel, Çiller ve Yılmaz’ın bildiklerini açıklamasını sağlamaktır.

Çiller ve Yılmaz’ın başbakanlık dönemleri, cumhuriyet tarihinin parlak sayfaları olarak anılmayacaktır. Ancak bu iki eski siyasetçi de o karanlık dönemin aydınlanmasına katkıda bulunarak ülkelerinin temizlenmesi için son bir görevi yerine getirebilirler.

AKP de, öneri bir CHP’li vekilden geldi diye görmezden gelmemek, tam tersine, bu meselenin üzerine gitmek durumundadır.