Bilge, öğrencileriyle bahçede sohbet ediyordu. Birden, öğrencilerinden bir kavanoz getirmelerini istedi. Öğrencilerden biri içeri gitti ve elinde büyükçe bir kavanozla yanlarına döndü.

Bilge, neler olacağını kestirmeye çalışan, dikkat kesilmiş öğrencilerin merak dolu bakışları altında, yerden aldığı büyük taşları kavanozun içine yerleştirmeye başladı. Çok geçmeden kavanoz taşlarla doldu.

Bilge öğrencilerine döndü:

"Kavanoz doldu mu" diye sordu.

Öğrencileri hep birlikte, "evet doldu" diye cevap verdiler.

Bunun üzerine bilge yerden daha küçük taşlar toplamaya başladı ve onları da kavanoza sığdırdı.

Öğrencilerine dönüp tekrar sordu: "Kavanoz şimdi doldu mu?"

Az önce yaşadıkları deneyimden aldıkları ders üzerine öğrenciler fikir birliği içinde, bu kez "Hayır dolmadı" diye cevap verdiler.

"Evet dolmadı" dedi bilge ve yere eğilerek avuçlarıyla alabildiği kadar kum alıp kavanozun içine koydu.

Kum, kavanozun içinde büyük ve küçük taşlardan kalan yeri doldurdu.

Öğrenciler işin nereye varacağını giderek artan bir merak ve heyecanla bekliyorlardı. Bilge onlara döndü ve yine aynı soruyu sordu. Öğrencilerinden "kavanoz dolmadı" cevabını aldı.

Bunun üzerine Bilge, hemen yanı başında duran bir bardak suyu aldı ve kavanoza dökmeye başladı.

Bardaktan boşalan su da kavanozun içinde kendine yer buldu.

Ve Bilge öğrencilerine bu kez, "Bundan ne sonuç çıkardınız" diye sordu.

Bir öğrenci Bilge'ye cevap verdi:

"Önce suyu ve kumu koysaydık büyük taşlara yer kalmazdı. Önce küçük taşları ve suyu ya da kumu koysaydık yine büyük taşlara yer kalmazdı. Kavanoza mümkün olabildiğince çok şey koyabilmek için önce büyük taşlardan başlamalıyız."

Bilge öğrencisinin yanıtını tamamladı:

"Öğrenmek de, hayatla ilişki kurmak da işte budur. Siz bir kavanoz olarak önce büyük taşları özümseyeceksiniz. sonra küçük taşları, sonra kumu ve daha sonra da suyu..."