Gizli çekilmiş kasetle CHP’de genel başkan ve yönetim değişti, şimdi kasetçilerin hedefinde MHP var. İlk kasetten sonra 8 kaset bulunduğuna ilişkin haberler çıkmıştı, nitekim ikinci kaset de geldi.
Kasetçilerin iyi çalıştığına kuşku yok. Teknik ayrıntılar, kameraları yerleştirenlerin acemi olmadıklarını gösteriyor.
Kasetçilerin MHP’yi hedef almalarının akla gelen tek bir nedeni var. Önümüzdeki seçimde AKP’nin oylarını tek bir kesimden, MHP seçmeninden artırabileceği görünüyor. Referandum sonucu yorumlanırken, yaygın olarak, MHP seçmeninde AKP’ye doğru bir yönelim tespit edilmişti.
AKP’nin yüzde 50’nin üzerinde bir oy oranına ulaşabilmek için MHP seçmeninden gelecek daha büyük bir yönelime ihtiyacı var. Nitekim Başbakan’ın kampanya konuşmalarında da muhafazakâr-milliyetçi seçmene yönelik unsurlar, özellikle Kürt meselesinde yoğun yer tutuyor. Erdoğan “Kürt sorunu yoktur” dediği zaman kuşkusuz bu tavrın şu anda sadece MHP’de hâkim olduğunu biliyordu.
Kasetçiler, doğrudan hiç kimseyi ilgilendirmeyen ve herhangi bir suç olmayan, özel hayatlara yöneliyorlar. İster MHP’li, ister AKP’li, ister CHP’li olsun, siyasilerin özel hayatları üzerinden yürütülen yıpratma faaliyetlerinin siyasi ahlaka en aykırı faaliyetlerden olduğu ortadadır.
Ama bizdeki kaset olayları, siyaset alanında vahim bir ikiyüzlülüğü de sürekli olarak sergilemiş oluyor. Karşı tarafı yıpratan bir kaset çıktığında, bundan fayda umanlar susuyor, kendi taraflarını yıpratan kaset çıktığında ise demokrasi, ahlak vs. üzerinden mangalda kül bırakmıyorlar.
CHP Genel Başkanı Baykal’ı da bir kaset “götürdü.” Ancak sadece karşı taraf değil, Baykal’dan kurtulmak isteyen CHP’liler de bu belden aşağı vuruşa karşı dik durmak yerine ondan faydalanmayı seçtiler.
Yarın öbür gün bazı AKP’lileri töhmet altında bırakan bir kaset de çıkabilir. O zaman da aynı şey olacak, AKP’lilerle diğerleri sadece yer değiştireceklerdir.
Siyasi ahlak için kanun çıkarmaya gerek yok. Her kaset ortaya çıktığında bütün siyasiler hep birlikte bu pis vuruşa karşı çıkarlarsa siyasi ahlakın gelişmesi yolunda gerçek bir adım atılmış olur. Şu an yaşanan insanların özel hayatlarına bu tür saldırılar, en hafif deyimiyle “çifte standartçılık”, gerçek deyimiyle “ikiyüzlülük” gibi vahim bir “etiksizliğin” siyasi hayatımızda egemen olduğunu gösteriyor.
