Tekel işçileri, işçi hareketleri tarihine geçecek bir direnişi sürdürüyor. Türk-İş de işçilerin kararlılığına uyum sağlayarak, hakların alınması yolunda kolay uzlaşmalara girmedi, siyasi baskı ve tehditlere de göğüs geriyor.
Tekel işçilerinin hak mücadelesi, ülkemizde “sol olmadığının” yeni ve açık bir görüntüsü oldu.
Çeşitli sivil toplum örgütleri, dayanışma için işçilerin yanlarına gitti. Berberlerin gelip işçilerin saç kesme ve düzeltme ihtiyacını gidermeleri de çalışanların dayanışmasının anlamını gösteren etkileyici sahnelerdi.
Böyle bir çalışan direnişinde, işçilerin yanında tam anlamıyla yer alan, ülkenin başka yörelerinde dayanışma eylemleri yapılmasını sağlayan, Başbakan’ın tehdit dolu sözleri karşısında bütün ülkeyi ayaklandıran bir “sol hareket” yine görünmedi.
CHP Genel Başkanı, “AKP’yi iktidardan tekel işçileri indirecek” derken olayın önemini vurguladı, ama CHP’nin direnişle ilgili bütün faaliyeti, Baykal’ın “salı konuşmaları” ve bazı milletvekillerinin işçileri ziyaret etmesinden ibaret kaldı.
Diğer sendikaların ve sivil toplum örgütlerinin de dayanışma hareketine daha etkili bir şekilde katılması, Tekel işçilerinin neden haklı olduğunu bütün ülkeye anlatmaya çalışması gerekirdi.
Yardım toplamak, yayınlar yapmak gibi faaliyetleri düşünen bir sol parti ya da hareketin gölgesini bile göremedik.
Kemal Kılıçdaroğlu, CHP’nin soldan uzaklaşmasının nedenleri arasında, CHP’nin solunda ve CHP’yi etkileyecek güçte bir sol hareket olmayışını gösterdi. Bu tespiti, sadece CHP’nin soldan uzaklaşmasının açıklamasına bir katkı olabilir, ama partinin radikal milliyetçi ve devletçi bir çizgiye girişini açıklayamıyor.
Baykal’ın söyleyip de gereğini yapmadığı üzere, AKP’yi ya da başka bir siyasi iktidarı, ciddi bir işçi hareketi indirebilir. Tabii bunu görebilen, siyaseti kitle temelinde ve alt sınıflarla birlikte yapmaya niyet etmiş bir sol hareketin var olması şartıyla.
AKP’nin ne kadar şanslı olduğu bu olayla bir kez daha ortaya çıktı. Herhangi bir demokratik ülkede, her türden siyasi iktidarı yaprak gibi sallayabilecek bir işçi direnişi “salı nutukları” nın malzemesi olmaktan başka bir etki yaratmış değil.
Devletçiliği, muhafazakârlığı, dünyadan korkmayı, hatta darbeciliği “solculuk” gibi yutturmuş olanların başarısını da bugünkü duruma bakarak teslim etmek gerekir.
