Çağdaş insanın değerlerinin arasında en önemlilerinden birisi çalışan insanın insanca yaşama hakkıdır. Bu aşamaya insanlık kolay gelmemiştir. İlkel kapitalizmin çalışanları köleden farksız gören anlayışının yenilmesi çok zaman almıştır. Çalışan insanların, haklarını elde edebilmeleri için başlatılmış sürecin sembolik günü 1 Mayıs'tır.

* 1 Mayıs bütün Batı dünyasında emekçi bayramı olarak kutlanır. Çalışanlar ve onların örgütleri meydanlarda bu günü kutlarken, çalışanların haklarını elde edebilme mücadelesinin çağdaş dünyanın olmazsa olmaz koşullarından biri olduğu tekrarlanır.

* Bizde ise 1 Mayıs'lar hep sıkıntı günleri olmuştur. Demokrasiye en uzak günlerde, her 1 Mayıs arifesinde solcu bilinen insanlar "toplanmış"tır. Bu arada bu günün anlamını değiştirmek için 1 Mayıs Bahar Bayramı ilan edilmiş ve bu gün resmi tatil yapılmıştır.

1 Mayıs'ların sürekli olarak bir gerilim günü olmasından, demokrasinin bu kadar gelişmesine rağmen kurtulmak mümkün olamadı. 1977'nin kanlı 1 Mayıs'ı belleklerde canlılığını koruyor. Bu barışçı gösterinin nasıl kanlı bir alana dönüştüğüne ilişkin olarak da halen aydınlanmamış pek çok konu bulunmaktadır.

Bu yıl da 1 Mayıs arifesinde önce "klasik" tartışma yapıldı, sendikalar ve sol örgütler Taksim'i isterken yetkililer daha uzak alanları gösterdiler.

Oysa Batı dünyasında güçlerini korumakta olan sendikalar 1 Mayıs'ı her zaman en merkezi alanlarda kutlar, insanlar en merkezi caddelerde yürür ve herhangi bir olay olmadan "çalışanların gücü" gösterilmiş olur.

1 Mayıs'a alışalım artık
Bizde 1 Mayıs ile birlikte hatırlanması gereken önemli bir konu da birçok işkolunda sendikaların gücünün çok fazla zayıflamış olduğudur. Bu durum, 12 Eylül askeri yönetiminin çalışanlara bir "hediyesi"dir. Birbirini izleyen ekonomik krizler de çalışanların sendika içinde güvence arama duygularını kaybetmelerinde etkili olmuştur.

* Çok zor gibi görünen ama çözümü basit sorunlarla zaman kaybetmeye alışık olduğumuz için, 1 Mayıs sorun olmaya devam ediyor. Yetkililer Taksim'in sendikalara 1 Mayıs gösterisi için verilmesi durumunda olay çıkacağından kuşkulanmaktadır. Kendilerini duyurmak isteyen bazı sol örgütlerin bunu fırsat bilmesi de mümkündür.

Ancak "çocuğu bir kez sokağa çıkarttık hastalandı, onun için artık hiç çıkartmıyoruz" mantığıyla toplumun ilerlemesi mümkün değildir. Çocuk tekrar sokağa çıkar, tekrar hastalanabilir ama sonunda alışır ve sokağa çıkması doğal bir olay olur.

1 Mayıs'a da alışmamız gerek.