Cumhurbaşkanı Sezer, iki yüz dolayında belde belediyesini büyükşehir belediyelerine katan yasayı veto etti.

Türkiye'de bir beldenin belediye yapılması ya da bir ilçenin il yapılması işi yıllardır siyasi ödül ya da ceza olarak kullanılmaktadır.

İktidar partisine oy veren ilçeler il olma kuyruğuna girer, beldeler de bağımsız belediye kuyruğuna. O yörelerin milletvekillerinin, -parti ayrımı olmaksızın- üzerinde en çok uğraştıkları konular bunlardır.

Nedeni çok basittir: Bir ilçenin il olması demek, merkezdeki bütün bakanlık teşkilatlarının "il müdürlüklerinin" açılması yani o şehre merkezin parasının girmesi, binalar yapılması ve iş imkânları çıkması demektir. Yani neden "para"dır.

Beldelerin bağımsız belediye olması da yine "para" kaynaklı bir işlemdir. Bir belde bağımsız belediye olduğu zaman o beldenin "eşrafı" yeni kaynaklarla yeni imkânlarla tanışır, siyaset sınıfının gücü artar. Belediye başkanları, başkan yardımcıları, çalışanları olur vs.

Bu, işin tarafımızdan deforme edilmiş, soysuzlaştırılmış şeklidir.

Doğru olansa, yerel yönetimlerin her düzeyde güçlenmesi, kullanacakları kaynakları kendilerinin yaratmaları imkânının sağlanmasıdır.

Bunun deforme edilmiş şeklinde amaç "merkezden" çeşitli yollarla para sağlamak, kendi "adamına" iş bulmaktır.

Dar alanda, küçük hesaplar
Cumhurbaşkanı'nın veto ettiği yasanın amacı ise yine, kötü anlamıyla "siyasi'dir. Bu eski beldelerdeki oylar büyükşehir belediye oylarının içine sokulduğu zaman AKP'nin bazı büyük şehirlerdeki güçsüzlüğü dengelenecektir.

Bu beldeler, kaynağı ne olursa olsun, kendini yönetme hakkını elde etmiştir. Doğru amaç, onların bu haklarını ellerinden almak yerine "doğru" kullanmalarını sağlamaktır.

Cumhurbaşkanı bu yasayı veto etmiştir, ama bankacılık ve mali sektöre ilişkin son yasa değişikliklerini onaylamıştır. Bu yasada birçok maddenin Anayasa ve hukukun temel ilkeleriyle çeliştiği, en güvenilir hukukçular tarafından anlatılmaktadır.

Bu yasa, başka bir "alaturka pratik neden" den kaynaklanmaktadır. Şu andaki yasalarda mali sektördeki yolsuzlukları önleyecek her türlü madde vardır ama yargı sistemi işletilememekte, sanıklar yoruma açık durumları kendi lehlerine çevirmeyi başarmaktadır.

O zaman kolayı bulunmuş, şu andaki bütün günlük sıkıntıları giderecek kanun maddeleri yazılmıştır.

Bu yasanın yaratacağı sıkıntılar ve hukukun temel ilkelerine ayrılık iddiaları karşılık bulmamıştır.

Çünkü büyük ihtimalle Cumhurbaşkanı bu yasayı veto ettiği takdirde, "hortumcuları koruyor" suçlamasıyla karşılaşmaktan çekinmiştir.

Dar alanlarda, küçük hesaplarla yapılan siyaset bu ülkenin ileri bir hukuk düzenine geçmesinin önündeki en büyük engeldir.