Bazı kişileri tanımak, onlarla bir arada bulunmuş olmak, hayatın insana tanıyabileceği en büyük ayrıcalıklardan biridir. Ardı ardına yitirdiğimiz iki ağabeyimiz o kişilerdendi...

Böyle "ağabeyler" hayatla, insan olmakla, yaratıcı insan olmakla ilgili her şeyi kendi kişilikleriyle doğrudan aktarır.

Önemli eserlerin hiçbirinin tesadüflerin bir sonucu olmadığını; insanlığa, kendi toplumlarına, diğer insanlara katkıda bulunanların gerçekten özel kişi ve kişilikler olduğunu kendi varlıklarıyla gösterirler.

"Kültür" denilen sonsuz ve soyut kavram onların kişiliklerinde insana dönüşür.

Bu "ağabeyler" ile birlikte birkaç adım yürüyebilmek bile insana çok şey kazandırır. Çünkü onlar her zaman biriktirmeyi ve kendi birikimlerini başkalarına aktarmayı bilmiş insanlardır.

O ağabeylerden ikisi, bir gece arayla gitti.

Atıf ağabey sinema ile, Erdal ağabey edebiyat ile bütünleşmiş kişiler, sanatçılardı.

İkisi de yarımşar yüzyıldır film çekerek, yazarak insanlığa, Türk insanına bir şeyler verdi.

İkisi de sürekli olarak "keşfetti".

Biri onlarca, yüzlerce sinema insanını, sanat insanını "keşfetti" ve destekledi. Diğeri yine onlarca yüzlerce edebiyat insanını "keşfetti" ve destekledi.

***
İkisinin en önemli ortak özelliklerinden biri de yarımşar yüzyıl sanatla, kültürle yaşarken, hayatın çeşitli iniş çıkışlarından geçerken, bazen en dar ve zor durumlara düşmüş ve düşürülmüşken, temel inançlarından, düşüncelerinden, tavırlarından asla taviz vermemeleriydi.

Siyasi ve toplumsal olayları izlemekten, bunlar arasında insanlığın yararına olanı yakalamak için katkıda bulunmaktan hiç vazgeçmediler.

Hayatın her alanını aynı ilgi ve merakla izlediler.

İkisi de yarımşar yüzyıl boyunca yaratırken hep heyecanlandı, başkalarının yaratılarından da büyük heyecan duydu.

İkisi de ilk günkü heyecanını hiç kaybetmediği için hep yaratabildi.

İnsanlığın düşmanı olan insanlarla mücadele ederken de hep aynı heyecanı duydular; genç bir yönetmenin iyi bir filmi, genç bir yazarın iyi bir romanı karşısında aynı coşkulu tepkileri gösterdiler.

Yaratmasını bilen insanlar için hayat her zaman kısadır. Atıf Ağabey için de Erdal Ağabey için de hayat kısa oldu.

Güle güle Atıf Yılmaz ağabey.

Güle güle Erdal Öz ağabey.