Bir eski bakan daha "ihaleye fesat karıştırmak" iddiasıyla Yüce Divan'a gönderilecektir. Komisyondan çıkan kararı Meclis onaylayacak ve böylece bir "otoyol" ihalesi daha Yüce Divan'lık olacaktır.

İhaleye fesat karıştırma iddiasıyla eski başbakan Mesut Yılmaz da Yüce Divan'da yargılanacaktır. Tansu Çiller, aynı iddiayla suçlanmış, ancak Meclis'te "aklanmıştı".

* "İhaleye fesat" karıştırmaktan gerçekten siyasiler yargılanacaksa 1960'lı yıllardan bu yana söz sahibi olmuş bütün siyasilerin yargılanması gerekir.

Yine bir tiyatro oynanmakta, herkesin bildiği gerçekler yokmuş gibi davranılmaktadır.

* Para devletin elindedir. Ve devleti yöneten her siyasi kendi "zenginleri"ni yaratır. 1965'ten itibaren bu böyle olmuştur ve böyle olmaya devam etmektedir.

Bunun yolu da devlet ihalelerinin dağıtım sisteminden geçer. Bu ihalelere "fesat" sürekli karıştırılmış, sürekli olarak parti büyüklerine yakın insanlar nemalandırılmıştır.

40 yıllık sisteme aynen devam...
Şu anda kaçak durumda olan Kemal Uzan bir "Demirel zengini"dir. Demirel'in başbakanlık dönemlerinde bu kişinin hangi ihaleleri aldığı bellidir.

Aynı şekilde, Özal döneminde de o dönemin zenginleri ortaya çıkmıştır. Demirel "zenginleri"nin bir bölümü Özalcı olmuş, bunlara yenileri eklenerek devlet ihalelerinden para kazananlar çoğalmıştır.

Çiller dönemini hatırlayanlar da o dönemde hangi yeni zenginlerin ortaya çıktığını göreceklerdir.

* Devletin ihalelerinin yüzde yüzüne olmasa da yüzde doksanına "fesat" karıştırılır. Bu ihaleler Ankara'da bazı "yazıhanelerde" bölüşülür, anlaşmazlık durumlarında işin içine mafyalar girer. Ankara'da "baba" diye anılan kişilerin asıl işlerinin bu ihale "ayarlamaları"nı yapmak ve bundan para kazanmak olduğunu herkes bilir.

Yine, iktidar partisiyle ilişkisi olmayan bir büyük şehir ya da küçük şehir müteahhidinin herhangi bir ihale alma şansının olmadığını da herkes bilir.

* Bu sistem yaklaşık 40 yıldır böyle yürümektedir. Her yeni iktidar bu sistemi kendisi için kullanmış, sistemi bozmayı asla denememiştir.

* Devlet ihalelerinin asıl "küçükleri", sürekli olarak partiye yakın kişilere gider. Bunları almak isteyenler de iktidar partisine yakınmış gibi davranırlar.

İlişkiler buna göre kurulur.

* Düzen 40 yıldır böyle işlerken ve bu gayet iyi bilinirken, şimdi birkaç bakanı Yüce Divan'da yargılamak Ankara'da egemen olan iki yüzlülüğün en büyük göstergelerinden biridir.