Hortum kelimesini, bugün en çok kullandığımız anlamıyla ilk kullanan Necati Doğru'dur. Onun sayesinde "hortum" özellikle devlet üzerinden çıkar elde edenleri, kendi bankalarının, şirketlerinin içini boşaltanları anlatan yeni bir kavram olarak hayatımıza girdi.

Hortumların bol bol ve boy boy döşendiği bir ortamda ortaya "pipet"lerin de çıkması kaçınılmazdı. Birilerinin hortum dayadıkları yerlere daha küçük birileri de pipet dayadılar. Böylece küçüklü büyüklü "devletten geçinme" teşkilatları oluştu.

* Son günlerde basit çetelerle birlikte en önemli gündem maddesi tekrar içleri sahipleri tarafından boşaltılan bankalar oldu.

Bu olay, ilk büyük mali krizden bu yana Türkiye'nin gündeminde. O günlerde hortumlar, pipetler çok konuşuldu. Şimdi de zaman zaman konuşuluyor, sonra başka bir gündem maddesi çıkıyor ve bunlar tekrar unutuluyor.

Şarapla, evle tahsilat!
Dört yıldır batık bankalar meselesinde fazla yol alındığını söylemek mümkün değildir. Bu olay, zaman zaman VIP salonlarında görünen batık banka patronları dolayısıyla hatırlanmaktadır.

* Şu anda bu krize bağlı olarak hapiste bulunanların tümü üst ya da alt düzeyde çalışanlardır. Bankaların batmasından sorumlu tutulanlardan, asıl sorumlullardan doğru dürüst bir para tahsilatı yapılmamakta, yapılamamaktadır.

Hortumla çalışanlar eski hayatlarına devam etmekte, kamunun borç tahsilatıyla görevli kurumlarıyla durumu idare etmektedir.

Pipetle, sağa sola dökülen damlaları toplamaya çalışanlar ise içerdedir. Ya da başları gerçekten beladadır.

* Devletin kimden ne kadar tahsilat yapabildiği, kimden ne kadar alacaklı olduğu, kiminle nasıl bir anlaşma yaptığı, kiminle yapamadığı hâlâ tam olarak belli değil.

Bir çırpınma durumu var. Şarap satılıyor, ev satılıyor. Bunlar da olabilir, ama bunlardan sağlanan paralarla bu işle görevli olanların maaşları bile ödenemez.

* Hortumlar ve pipetler gerçekten kesildiyse, bugün Ankara'ya hortumu pipeti dayamış kimse yoksa, eski defterlerin de bir an önce kapatılması, ama kamuoyunun beklediği şekilde kapatılması gerekir.

Bu olayda, yıllar geçtikçe kamuoyundaki "herkesin yaptığı yanına kâr kalır" kötümserliğini gidermek de mümkün olmaz. Sonunda yine yara alan, hem de ciddi yara alan, toplumun adalete güven duygusudur.