Her siyasi iktidar değişikliğinde benzer olaylar yaşanır. Yeni iktidar olanlar, ellerindeki iktidarın gücünün sağladığı imkânları zaman içinde farkederler, öğrenirler.

O zamana kadar ortalıkta "halisane" niyetler, projeler uçuşup durur. Sonra "gerçekler" saklandıklan yerlerden görünmeye başlarlar.
Bu "gerçeklerin" bir bölümü bürokrat kılığındadır ve sürekli olarak hangi işlerin yapılmasının imkânsız olduğunu anlatırlar. Dosyalan da sağlamdır, hangi iş söz konusu ise o işin yapılmasının mümkün olmadığına ilişkin delilleri de sağlamdır.

"Gerçeği" gösterirler
Sonra aynı kişiler "yol yordam" göstermeye başlarlar. Gösterdikleri "yol yordam", iktidar imkânlarının tanıtılmasıdır. Eldeki güçlerin sergilenmesidir.
iktidar sahipleri bu süreç içinde güçlerini daha iyi tanırlar. Bir yasaya yapılacak küçük bir ekin, bir yönetmelikte yapılacak küçük bir değişikliğin sonuçlarını öğreniler.

Bu yasa ve yönetmelik değişikliklerinin kendi ellerinde olduğunu kavrarlar. Bir kamu kuruluşunun bir kararının onlarca kişiyi nasıl zengin edebileceğini, aynı zamanda da nasıl mahvedebileceğim örnekleriyle görürler.

"Dostlar" çoğalır...
Bu arada "Siz büyüksünüz, hep sizi bekledik"
kitlesi de başta İstanbul olmak üzere, ellerinde çantalarıyla Ankara uçaklarını doldurur, iktidarın yeni sahipleri, bir hafta önce telefonuna çıkması mümkün olmayan insanların, gözlerinde sahte bir hayranlık ve saygı ifadesiyle karşılarında durduklarını izlerler. Böylece güçlerinin biraz daha farkına varırlar.
Adı çeşitli nedenlerle "iktidara yakın" ya da "hükümette yakınları var" a çıkmış insanlar da bu ilgiden nasiplerini alırlar. İktidarın yakınına sokulmak isteyen her tür insan bu kişileri bulur, önce onlara yaklaşır.

Hatta eski iktidara "muhalif yeni iktidara "yakın" görünen ya da öyle zannedilen gazeteciler bile özel ilgi konusu olurlar. Olmadık insanlar bu gazetecilere dertlerini anlatırlar ve bu dertlerin iktidar sahiplerinin kulaklarına ulaşmasını umarlar.

Yeni iktidarların yerleşmesi, yerlerini ısıtması sürecinde bu oyun böyle oynanır. Aktörlerin çoğu zaten aynı kişilerdir, bir önceki iktidar yerleşirken de aynı rolleri oynamışlardır.

Dolduruşa gelinirse
Bu "tiyatro" ve "sahne düzenini" bilmeyen acemi siyasiler oyunun başlarında bütün "dolduruşlara" çok açıktırlar. Sonra onlar da ikinci aşamaya geçer, yani "asıl güç bende ve ben bu gücü istediğim gibi kullanırım" aşamasına...

İşte o zaman da kendiliğinden üçüncü aşamaya geçilir. Bu aşamada iktidar, iktidardan düşme sürecine girer. Daha önce kapıda bekleyenler, bundan sonraki iktidar alternatifine göre hazırlıklara, yeni arayışlara geçerler.

Ve en son aşama da, neler olduğunu çok fazla anlamadan tepetaklak yuvarlanmaktır.
Bu oyun böylece tekrarlanır durur.