Demokrat sözcüğünün siyaset ve toplum düzenine ilişkin bir tavrı tanımlamak üzere söylenmeye başlaması 19’uncu yüzyılın sonlarındadır. Ancak daha kitlesel olarak kullanılması “sosyal demokrat” kavramının ortaya çıkışıyla olmuştur. Bu kavram, sosyalist düşüncenin yorumuyla ilgili belli bir siyasal tutumun tanımıdır, bugün de aynı doğrultuda yaşamaktadır.

“Demokrat” sözcüğünün kendi başına etkin ve o ölçüde de yaygın bir anlam kazanışı ise İkinci Dünya Savaşı sonrasındadır. “Demokrasi”, insanlığa acı çektiren her türlü siyasal tavır karşısında insanın iyiliğini sağlamaya en elverişli, en uygun düzeni tanımlayan kelime olarak iki farklı yoruma uğramıştır.

Doğu Avrupa’daki rejimler kendilerine “halk demokrasisi” adını verirken Batı dünyasında da halkın tüm özgürlüklere gerçekten sahip olduğu bir demokrasi için önemli mücadeleler yaşanmıştır. Bu mücadeleler devam ediyor.

Demokrasi, demokrat, demokratik kelimeleri bizde de değişik şekillerde, farklı tutumların ifadesi için kullanılmış, ancak geçen yüzyılın son çeyreğinde “çağdaş” anlamına kavuşma yönünde yol almıştır.

MUHAFAZAKÂR DEMOKRATLIK?
Demokrasi tartışıldığı sürece yeni tanımlar da türetilmiştir. Bunlardan biri de “muhafazakâr demokrat”tır. Aslında bu nitelemenin ne anlama geldiği, demokrasiyle ilgili hangi sınırlamalar taşıdığı pek açık değildir. Batı’daki Hristiyan demokrat parti ve siyasetlerin demokraside bazı kısıtlamaları istedikleri, öngördükleri biliniyor.

Ancak bizdeki “muhafakazâr demokrat” kavramının içeriği henüz belli değil. Bu arada “Müslüman demokrat” gibi bir kavram geliştirmek isteyenler de çıktı. Ama bu nafile bir çaba oldu.

Şu anda kendilerini “muhafazakâr demokrat” olarak niteleyen kişilerin, siyasi hareketlerin, cemaatlerin ve partilerin “demokratlık düzeyi” hakkında ciddi kuşkular bulunuyor.

Bu çevrelerin, belli bir güç elde edene kadar demokrat göründükleri, yani demokrasi konusunda “takıyye” yaptıkları halen konuşuluyor.

ÇAĞDAŞ DEMOKRATLIK
Demokratlık. Yani...

* İnsanlar arasında etnik, dinsel, cinsel herhangi bir ayırım gözetmeden herkesin eşit haklara sahip olması...

* İnsanların, halkların özgürlüklerinin hiçbir gerekçeyle kısıtlanamayacağının savunulması...

* Her sorunun ancak tam özgürlük içinde, insanların katılımıyla çözülebileceğine inanılması...

* “Yurtta sulh, cihanda sulh” sözünün bütün içeriğiyle kavranması, her savaşın kirli olduğunun bilinmesi...

* Her toplumda her türlü azınlığın bütün haklarının, çoğunluk hakları ve fikirleri kadar değerli olduğunun savunulması...

* İnsanların, toplumların gelişmesindeki en önemli aracının hoşgörü ve farklı fikirlere saygı olduğunun bilinmesi...

Bunlar daha da geliştirilir ve geliştirilmeli, içine hayvan hakları ve doğanın korunması da eklenmelidir.

Ancak... Bu kısıtlı tanımdan yola çıkarak bizim “siyasal İslam kökenli muhafazakâr demokratların” ne kadar demokrat olduklarına dikkatle bakmak gerekiyor.

EN BASİTİNDEN FAŞİSTLİK
Şimdi bir haber aktarıyoruz: “Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi eski Rektörü Yücel Aşkın Ermeni asıllılığı konusunda ilk defa konuşarak, ‘Agop Vartovyan’ın dedem olmasından gurur duyuyorum’ dedi. ‘Güllü Agop’ diye tanınan Vartovyan, Türk tiyatrosunun kurucuları arasında yer alıyor. Sonradan İslam dinini seçen Aşkın’ın dedesi Yakup ismini kullanmış.”

Haber bu kadar. Şimdi başlığını aktarıyoruz: “Yücel Aşkın’ın Gururu!”

Evet, bu başlıkla anlatılmak isteneni anlamak için asgari düzeyde Türkçe bile yeterlidir. Diyor ki “siyasal İslam kökenli muhafazakâr demokrat” dergici: Böyle bir şeyle gurur duyulur mu? İnsan dedesinin Ermeni olmasından nasıl gurur duyar... Vs...

Anadolu’da beş kuşak geriye bakıldığında kökenlerin nerelere gideceği konusunda pek çok bilimsel veri bulunmaktadır. Tarih kitaplarında Anadolu’daki din değiştirmelerin, isim değiştirmelerin 19’uncu yüzyıla kadar devam ettiği de yazılıdır.

Bu bir yana. Bir insanın dedesinin Ermeni olduğunu söylemesinin ve bundan “gurur duyduğunu” belirtmesinin o insana yönelik bir aşağılama nedeni olarak görülmesi değil demokratlıkla, en basit insani duygularla bile bağdaşmaz.

Haberi “Yücel Aşkın’ın Gururu” başlığına bir de ünlem işareti ekleyerek verenler, aslında kendilerine muhafazakâr demokrat diyerek demokrat kelimesinin içeriğini sulandırmaktan başka bir şey yapmıyor. Bir insanın dedesinin Ermeni olmasına ünlem işaretiyle yaklaşanlar demokrat değildir. Onların adı faşisttir.