Türkiye'nin dünya ligindeki yerini unutarak, son on yılda yaşadığımız gerilemeyi, ekonomide bekleyen dağ gibi yığılmış işleri unutarak bir yere varamayacağımız kesin.

Ankara Ticaret Odası bir kitap yayınladı, adı "Grafiklerle Halimiz", içinde rakamlarla, basit grafiklerle "halimiz" anlatılıyor.

İşte halimiz:

2002 yılında Türkiye'de kişi başına gelir 2.462 dolar oldu. Bu sayı son on yıldan önceki düzeye döndüğümüzü gösteriyor.

2001 yılında toplam milli gelirimiz 148 milyar dolar oldu. Yani 2001 yılı boyunca Türkiye'deki bütün üretimin değerini bu sayı gösteriyor. Ve bu rakam aynı yıl için, Türkiye'den çok daha küçük, nüfusu çok daha az ülkelerde şöyle olmuş:

Danimarka'da 161, Norveç'te 164, isveç'te 210, Belçika'da 203, Hollanda'da 380 milyar dolar...

Nüfusu Türkiye'nin beşte biri kadar olan ülkeler Türkiye'den daha fazla üretim yapıyorlar.

Bu nasıl değişecek? İyiyiz iyiyiz, iyiye gidiyoruz, diye tekrar ede ede mi?

"Barajlar kralı" da var ama...

Türkiye'de benzin Avrupa'nın en pahalı benzini: 110 cent.

Türk vatandaşları İngiliz vatandaşlarından (101 cent), Hollanda vatandaşlarından (93 cent), Fransa vatandaşlarından (85 cent) on kez daha fakir. Ve bütün bu ülkelerin vatandaşları benzine Türk vatandaşlarından çok daha az para ödüyor. Yunan vatandaşları ise neredeyse Türklerin yarısı kadar ödüyor: 58 cent.

Bu anormallik nasıl düzeltilebilir?

Her Türk vatandaşı yılda 1.600 kilovat saat elektrik enerjisi tüketiyor. Her Yunan vatandaşı ise yılda 4.000 kilovat saat elektrik enerjisi tüketiyor. Avrupa Birliği ülkelerinin ortalaması 6.100 kilovat saat.

Bu sayılar yan yana koyulduğu zaman Avrupa ülkelerinde "barajlar kralı" politikacılar olmamasına rağmen farkın nasıl bu kadar açılabildiğini o "barajlar kralı" diye dolaşanların açıklaması gerekiyor.

Turizm yatırımları artmıyor, eğitim yatırımları artmıyor, sağlık yatırımları artmıyor, konut yatırımları artmıyor...

İyimser olmamız gerektiğini açıklayacak olanların önce bu sayılara bakması gerekiyor.

Birileri anlatsın bakalım

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı kadınların dörtte biri okuma yazma bilmiyor. 2003 yılındayız. Ve bu oran Kenya ve Kongo'da Türkiye'dekinin çok az üzerinde.

Bulgaristan, Yunanistan gibi komşularda bu oran yüzde 2 ile 4 arasında değişiyor.

Türkiye'de kişi başına düşen sağlık harcaması 108 dolar, Benin'de 370 dolar, Burkina Faso'da 230 dolar.

Eğitime Ürdün'de bütçenin yüzde 7,3'ü ayrılıyor, Türkiye'de ise yüzde 2'si.

Anlatın bakalım, neden iyimser olmamız gerekiyor.