Son derece talihsiz ve anlamsız bir tartışma ile mesele yine askere yükleniyor. “Profesyonel ordu” diye bir konu hükümet cenahından ortaya atıldı.
Nedir “profesyonel ordu?”
Türkiye Cumhuriyeti’nin “profesyonel” bir ordusu vardır. Her kademeden subayıyla, astsubayıyla, uzman erbaşlarıyla “profesyonel” bir ordusu vardır. Bu ordu NATO’nun ABD’den sonra ikinci büyük silahlı gücüdür ve böyle olması için her türlü fedakârlık da yapılıyor, Türkiye, Avrupa ülkeleri arasında milli gelirinden en yüksek oranda bir bütçeyi askeri harcamalara ayıran ülke olmaya devam ediyor.
Terör olgusu ortaya çıktığından itibaren her türlü olağanüstü tedbirin yanında bir sivil milis olayı olarak “köy koruculuğu” sistemi de uygulandı, özellikle itirafçılardan oluşturulmuş “kontr-gerilla”da kullanıldı.
Bu “askeri” yöntemlerden bazılarının faydadan çok zarar getirdiğini, hatta terörü besleyen koşulların yaratılmasına katkıda bulunduğu da açıkça görüldü.
Bugün tekrar “profesyonel ordu”nun tartışılıyor oluşu, NATO’nun ikinci en güçlü ordusunun 26 yılın ucunda terörle mücadelede “başarısız” olduğunun en açık ifadesidir.
Hükümet kanadı, terördeki son tırmanışın üzerine verdiği “panik” tepkisiyle meseleyi yine kendi üzerinden atıp askere yönlendirme girişiminde bulunuyor.
Mesenin siyasi ve toplumsal temellerine yönelmek de kuşkusuz askerin görevi ve sorumluluğu değildir. Bu, hükümetlerin, siyasi yapıların görevidir.
Hükümetler ve siyaset, sorunun temeline yönelik hiçbir doğru dürüst adım atamadıkları her dönemde meseleyi askere yüklemişlerdir, şimdi de onlarca kez yaşanmış bu “siyasi kaçış” bir kez daha aynen yaşanıyor.
Meseleyi sürekli olarak “askeri” alana çekmek kolaycılığı bugünkü “kangren”in birinci sorumlusudur.
26 yıldır, kendi başarısızlığının, ufuksuzluğunun faturasından kurtulmak için askeri “öne iten” anlayış aslında askere de en büyük zararı veriyor.
“Profesyonel ordu” meselesi de, siyasi sorumlular eğer meselenin esasından kaçma imkânı olarak görürlerse, belki birkaç günü “kurtarabilir”, ondan öteye de bir fayda sağlayamaz.
