Yaşadığımız çağın ve insanlığın gidiş yönü, arada bazı teklemeler olsa da, daha çok refah, daha çok demokrasi, daha çok insan haklarını
gösteriyor.

* Katı ideolojiler, takıntılar, derin düşünceleri kabalaştıran insanlar birer birer tarih sahnesinden silinmiştir. Düz ve katı kavramları hayatın gerçekleri silip süpürmüştür. İçi boş birçok kavram, gerçek anlamlarla dolmaya başlamıştır.

* İnsanlar sormayı, sorgulamayı öğrendikleri için, boş laflardan sıkılmaya başlamışlardır. Boş lafların insan hayatlarını iyiye doğru götürmediğini kendi gözleriyle görmüşlerdir.

* En katı, yıkılacağı akla bile gelmeyen duvarlar yıkılmış, en katı insanlar; bağnazca görüşlerin en bağnaz savunucuları dağılıp gitmiştir.

* Farklı bir fikri olanın, farklı bir önerisi olanın ve insanlar için daha iyi bir hayatı daha az fedakârlıkla sağlama yollarını arayanların "düşman" olmadığı anlaşılmıştır.

* İnsanların ufkunu ve canlılığını boğanlar, kafalarını daraltanlar, daha iyiyi istemelerinden ve daha çok düşünmelerinden yana olmayanlar tarihin akışı içinde kaybolup gitmiştir.

'Takıntı'larla nereye?
* Dünya küçülmüştür. Dünyanın uzak köşesi diye bir şey kalmamıştır. Kuzey Kore'de ne olduğunu, Suudi saraylarında ne olduğunu, Irak çöllerinde ne olduğunu, yaşadığı ülkenin en küçük bir parçasında ne olup bittiğini insanlar bilmektedir.

* Gerçekleri, birileri gizlese de başka birileri çıkıp anlatmaktadır. Kapalı dünyalar döneminde toplumlar kendilerinin cennette, geriye kalanlarınsa cehennemde yaşadığına inandırılmaya çalışılırdı. Artık kimse kimseyi kandıramamaktadır.

* Kimi takıntılar Afganistan'ı cehenneme çevirmiş, kimi takıntılar Irak halkını mahvetmiş, kimi başka takıntılarsa Kuzey Kore halkını mahvetmeye devam etmektedir. Çağdışı kalmış takıntılar daha birkaç yıl öncesine kadar bütün Balkanları kan ve ateşe boğmuştur.

* Takıntılı olanlar, dünyada olup bitenleri tek boyutuyla izleyenler ille de kötü niyetli olmayabilirler. Ama bilginin inanılmaz bir hız, yoğunluk ve çeşitlilikle, herkesin ayağına geldiği bir dünyada tek bir boyuttan bakmayı sürdürerek ayakta kalmak da oldukça zordur.

* Gözleri gerçeklere kapatmak, yüzeydeki görüntünün ardında ne olduğunu farketmemek olsa olsa toplumları yeniden anlamsız gerilimlere, yeni acılara sürükler. Hayatın asıl ekseninin başka fikirleri dinleme, anlamaya çalışma üzerine oturduğu bir çağda, adı ne olursa olsun herhangi bir takıntıyla karar alma, farklı açıları tümüyle görmezden gelme ısrarının ileriye dönük bir şansı da ve aslında yeri de yoktur.