Başbakan Erdoğan'ın dün Kürt sorunu ve terörle ilgili olarak Ankara'da bugüne kadar fazla yankı bulmamış görüşleri dinlemesi bile önemlidir.

Bu toplantıda, sorunun çözümüyle ilgili fikir geliştirmiş olanlar önerilerini doğrudan Başbakan'a iletmişlerdir. Tek başına bu bile Ankara'yı daraltmış duvarlardan birinin yıkılması anlamına gelmektedir.

Bugüne kadar, Ankara'da Kürt sorunu ile terör sorununu aynı bağlamda ele alma alışkanlığı sürüp gitmiştir. Bu iki sorunun ayrı mantıklarla ele alınması ve buna göre çözümler üretilmesi gerektiğini Ankara çok geç fark etmiştir.

Bugün PKK terörü ile, kökeni ne olursa olsun bütün Türk vatandaşlarının hayat kalitesini yükseltecek olan demokrasi arasında bir neden-sonuç ilişkisi bulunmuyor.

Demokratik hakların, ileri insan haklarının, temel özgürlüklerin terörün işine yaradığı, terörün bunların arkasına sığınarak geliştiği düşüncesi çok geri ve ilkel bir "zabıta" mantığının ürünüdür.

PKK terörünün tırmanmasını, Türk halkına demokrasinin fazla geldiği savına gerekçe olarak gösterenler son günlerde Batı'daki bazı tartışmaları da yanlış yorumlarla örnek almaya çalışıyorlar.

Çare demokrasidir, destek demokrasiye...
PKK terörünün kaynağı asla demokratik hakların gelişmesi değildir, hiçbir zaman olmamıştır. Bunu iddia edenler, aslında "eski" günlere dönüşü istemektedirler.

Eğer soru "eski kısıtlı demokrasiye dönersek terör sorunu çözülür mü" şeklinde sorulursa cevap kesin olarak "hayır"dır. PKK terörü, Türkiye'nin demokrasi konusunda en yaralı olduğu dönemde ortaya çıkmış ve o koşullar sayesinde güçlenmiştir.

Bütün Türkiye'de ve Kürt kökenli vatandaşların yoğun olarak yaşadıkları bölgelerde demokrasi, terörü gerileten en önemli unsur olmuştur, olmaya devam edecektir.

Hükümetin "geriye dönüş" baskılarına karşı çıkması, Türk toplumunun çağdaş haklarını kaybetmemesi için önemli bir dayanaktır. Ancak bu duruma toplumun da bütün gücüyle destek olması şarttır.

Ankara'da önemli bir gelişme yaşanmıştır ve bunu "terörle pazarlık" gibi sunmak en bayağı ve ucuz politikacı oyunudur. Hükümette olmayan bütün siyasi partilerin de bu sürece destek olmaları, demokrasiye destek olmaları anlamına gelir.

Eski günlere dönmek, demokrasinin kolunu kanadını kırmak Türkiye'nin geleceğini karartmaktır.