Hiç iyi şeyler olmuyor mu? Olmaz olur mu? Sürekli Türkiye'nin "diğer" taraflarıyla meşgul olmamız yüzünden "gerçek" Türkiye'yi her zaman göremiyoruz.

Grip olmanın sağladığı bir avantaj da, sürekli biriken; okunması, gözden geçirilmesi gereken yayınların tümünü alıp, gündelik hayattan çekilebilmek.

İki gün önce bu imkân sayesinde, unuttuğumuz gerçek Türkiye'yi bir kez daha gördüm.

Elime aldığım ilk dergi, Fransız Le Nouvel Observateur'ün son sayısı. İçinde Enis Batur'un Paris ile ilgili bir yazısı var. Dünyanın en ünlü birkaç yazarıyla birlikte. Birkaç sayfa ilerde Ahmet Sel'in "Kabil" kitabının tanıtımı. Bu bir fotoğraf kitabı, Ahmet Sel'in Afganistan'da çektiği fotoğraflardan oluşuyor, Fransa'da yeni piyasaya çıkmış.

Nouvel Observateur'de sürekli olarak Selçuk Demirel'in desenleri yayınlanır. Bu sayıda yok. Ama Le Monde Diplomatique'in son sayısında, süslediği yazıyı olağanüstü iyi özetleyen bir deseni var.

Gizli ama güçlü ve gerçek!..
Birkaç hafta öncesinden kalmış olan New York Times Book Review da Fransız dergilerinin arasında kalmış. Onda da VATAN İstanbul'da her gün çizgilerini gördüğünüz Kutlukhan Perker'in nefis bir deseni var. New York Times Book Review dünyanın en çok satan, en etkili kitap ve kültür dergisi.

Son sayısı yeni gelmiş bir sanat dergisi de P, diğer dergilerin arasında bekliyor. P Dergisi Türkiye'de, Türk yazarlar tarafından hazırlanıyor. Türkçe dışında İngilizce de basılıyor; ABD, Fransa ve Almanya'da her üç ayda bir 2 bin adet satılıyor.

Üç günlük Le Monde Gazetesi de elden geçirilmeyi bekliyor. Her üçünde de en görünür sayfalarda kocaman bir ilan var. Bu bir filmin ilanı, bu hafta sinemalarda vizyona gireceği duyuruluyor. Filmin adı Uzak ve afişte de bu şekilde yer alıyor. Yönetmeni Nuri Bilge Ceylan.

Gazetelerin birinde yine küçük bir haber var. Brüksel'deki çağdaş Türk ressamları sergisinin şubat ayı sonuna kadar devam edeceğini söylüyor.

Bütün bunları arka arkaya görünce "dertli" Türkiye'nin altında gizli duran ama yaşayan, hem de çok güçlü yaşayan bir "gerçek" Türkiye'nin varlığına inanmamak mümkün değil. Yürekle de beyinle de.