Üniversiteye giriş sınavındaki katsayı sorunu tekrar gündeme geldi ve sanki bugüne kadar hiç konuşulmamış gibi tekrar en başından konuşmak durumundayız.
Başlayalım: Katsayı konusu, meslek lisesi öğrencilerinin eşitliği ya da eşitsizliği üzerine çıkmamıştır, imam hatip mezunlarının bütün üniversitelere girebilmesi üzerine çıkmıştır.
Meslek liselerinin yaygınlaştırılmasındaki amaç, gençlerin erken yaşta meslek sahibi olmaları, üretime katılmaları, sanayinin nitelikli işgücü ihtiyacının karşılanmasıdır.
Meslek lisesi mezunları eğer isterlerse, kendi alanlarında üniversite ya da yüksek okul eğitimi de alabilirler, kendi alanlarında katsayı uygulanmamaktadır.
Eğer meslek liseleri söylenen amaçla kurulmuş ve yayılmışsa, gereklerini yerine getirmek de siyasi iktidarların yönettiği devlete düşen bir sorumluluktur. Meslek liselerine yönlendirilen gençlerin eğitim gördükleri alanlarda iş bulmalarını sağlamak da devleti yöneten siyasilerin görevidir.
Doğrudur, eğer meslek lisesi mezunu bir genç alanını tümüyle değiştirmek isterse daha fazla çaba göstermek durumundadır. Bu arada o gençlerin nasıl olsa iş bulamayacakları korkusuyla öğrenim hayatını biraz uzatmak, ayrıca da üniversite mezunu olarak daha kısa süreli askerlik yapmak gibi meşru ve haklı bir istekleri de olabilir.
Bu konulardaki düzenlemeyi yapacak olan, gençlerin gelecek sıkıntılarını giderecek tedbirleri alacak olan da yine devleti yöneten siyasi iktidarlardır.
Meselenin esası meslek lisesi mezunu öğrencilerin hayat ve iş imkânlarını geliştirmek olsaydı, zaten bu katsayı tartışmalarının, savaşlarının hiçbir önemi kalmayacaktı.
Ama olayın özü ne yazık ki, imam hatip lisesi mezunlarının din görevlisi dışında her şey olabilmelerini sağlamaktır. Çünkü ihtiyacın çok ötesinde imam hatip lisesi açılmıştır, meselenin geçmişini hatırlamak isteyenler küçük bir arşiv çalışmasıyla Demirel, Ecevit ve 12 Eylül askeri yönetiminin bu konudaki çabalarına ulaşabilirler.
Ortada bir kavga var, anlaşılan daha da sürecek, çünkü siyasiler için hedef bu gençlerin geleceklerini düzenlemek, hayatlarını kolaylaştırmak değildir. Bu zor iştir.
Kolay olanıysa “imam hatip mezunları artık doktor da olabilecek, subay da olabilecek” deyip aslında bu gençlerin hayatları üzerinden ucuz politika yapmaktır.
