Rauf Denktaş da kendi dünyasının seçkin bir örneği olarak geleceğe direnenler arasında yerini sağlam bir şekilde aldı. Denktaş KKTC'deki son seçimde de "ağırlığını" koymuş ama istediği sonucu elde edememişti. O zaman da, koltuğuna yapışmış siyasilere özgü kurnazca açıklamalarıyla durumu idare etmişti. Bu kez Kıbrıslı Türklerin yüzde 65'i Denktaş'ın istediğinin tersine oy kullandı.

Ama Denktaş kendisinin kazandığını ilan etti. Bu mantık dolu açıklama tabii ki CHP Genel Başkanı Deniz Baykal'ın son yerel seçimden sonra CHP'nin kazandığı başarıyı ilan etmesini hatırlatıyor.

* Denktaş başarılıdır, yerinde kalmalıdır.

* Baykal başarılıdır, yerinde kalmalıdır.

* Ecevit başarılıdır, DSP'nin başında kalmaya devam etmelidir.

* Erbakan başarılıdır, emanetçilerle siyasete devam etmelidir.

Eski dünyanın bu son temsilcileri başarılı olduklarına, işgal ettikleri koltuklarda halen hak ederek oturduklarına gerçekten inanıyorlarsa hem kendilerine hem ülkeye yazık oluyor demektir.

Anlamak çok zor...
Kıbrıs Türk halkı kullandığı oylarla Denktaş'a "git" diyor, o "istediğim oldu, neden gideyim" diyor.

CHP'nin seçmeni Baykal'ın izlediği siyasetlere tepkisini seçimde çok açık şekilde gösteriyor, Baykal, "Aslında başarılıyım, neden gideyim" diyor.

Ecevit'in DSP Genel Başkanı olarak öylece durmaya devam etmesi, referandum öncesi Kıbrıs'a giderek Denktaş'a destek vermesi ise siyasi bir olaydan öteye, insani bir dramdır.

Kıbrıs'ta önceki gün yapılan referandum, aynı zamanda eski dünya ile yeni dünyayı birbirinden ayıran net bir çizgi olmuştur. KKTC halkı, Kıbrıs Türk halkı bu çizginin ne tarafında yer almak istediğini açıkça söylemiştir.

Türk halkı da söylemektedir.

Ama Denktaş, Baykal, Ecevit vesaire kulaklarını tıkamışlar, halkın söylediğini duymamak için direnmektedirler.

Referandumda tam bir yenilgiye uğrayan Denktaş, "halkın isteğine uyuyor ve eve gidiyorum" diyebildiği takdirde eski dünyadan çıkmış olacaktır. Ama çıkamamaktadır.

Hayata ve zamana karşı direnirken kişiliklerinin bu kadar hırpalanmasını kabul edebilmelerini anlamak çok zordur. Halklarına verdikleri zararı görmüyorlar, düştükleri üzücü durumu da görmüyorlar.