Hükümetin ve Başbakan’ın aklına Avrupa Birliği ve reformları konusu birkaç yıl gecikmeyle geldi. Bu gecikmenin nedenleri çok tartışıldı.

AKP’nin Avrupa Birliği meselesini algılama “eksikliği”nden başlayarak, demokrasi eğitimiyle ilgili sorunların da gecikmedeki etkisini biliyoruz.

Başbakan Erdoğan birkaç gündür Brüksel’de soğumuş bir motoru tekrar ateşlemeye çalışıyor.

En azından öyle bir niyetin varolduğuna, bunun da içeriye dönük bir gösteriş olmadığına inanmak istiyoruz.

Eğer bu hamle de bu kadarla kalırsa, Avrupa’da Türkiye aleyhtarı siyasi çevrelerin tekrar seslerini yükseltmeleri kaçınılmazdır. Bu çevrelerin bir süredir işledikleri tema “Aslında Türkiye de üyelik istemiyor” şeklindedir...

***

Türkiye’nin bu üyelik yolunu istemek zorunda olduğunu, son demokrasi tartışmaları ve demokrasi dışı siyaset yapanların tasfiye mecburiyeti tekrar gösterdi.

Bir süre önce isimleri Ergenekon ile birlikte anılan bazı kişiler Türkiye’ye Tahran-Moskova hattı üzerinden bir yol haritası çizmeye kalkmıştı. Böylece Türkiye’nin önündeki seçenek sayısı da ikiye inmişti. Ya Batı ya Doğu.

Olaya net bakabilenler için sorunun cevabı çok basitleşmiş bulunuyor. Dünyanın bugünkü yapısının gelişmiş yanını kim ne derse desin, Batı, Avrupa Birliği temsil etmektedir. Birliğin içinde farklı yapılanmalar olması, gelecekle ilgili farklı görüşlerin ortaya çıkması, Türkiye’nin önündeki ikili seçenek durumunu değiştirmiyor.

Başbakan’ın Brüksel’e gidip “Biz hâlâ varız” demesinin arkasından ne geleceğini onlar da bekleyecek biz de bekleyeceğiz. Bu mesajın arkasından yeni ve daha hızlı bir reform sürecinin başlaması artık hayati önem taşıyor.

***

Başbakan ve çevresi konunun önemine ikna olmak zorundadır. İkna olmayanları, ne orada ne burada duranları bekleyen seçenek, yeni silah depoları, cinayetler ve kandır. Bunların hepsini yaşayarak gördük. Halen de görmeye devam ediyoruz.

Tahran-Moskova hattının Türkiye’yi cumhuriyetin kuruluşundan beri uzak durmaya çalıştığı bir savaş alanına götüreceğini biliyorsak bunun karşıtı olan yolu tercih etmemek için hiçbir neden yok demektir.

Başbakan Brüksel’den dönünce, orada verdiği işaretleri içeriye dönük olarak tekrarlamakla ve bir süredir paslanmaya bırakılmış yapıyı hızla harekete geçirmekle yükümlüdür.