Ankara'da en sevilen, en çok kullanılan sözcüklerden biri "formül" dür. Sürekli "formül aranır", bazen bulunur bazen bulunamaz "özür dilenir". Irak'a Türk askeri göndermek için de "formül" aranıyor.

* Birinci "formül" şuydu: Ankara Amerikan yönetimine "Biz daha önce hata ettik, ama şimdi sizin de ihtiyacınız olduğuna göre Irak'ta sizin komutanlığınız altında görev yapmak üzere asker gönderelim" diyecek, böylece de bugünkü Amerikan yönetiminin Ortadoğu politikasının geleceğine ilişkin bağlılık bildirecektir. Bu kolay bir formül değildir, bu hükümetin ve bir başka hükümetin bu formülü uygulaması büyük cesaret işidir.

* İkinci formül, Amerikalıların Türk askerini Irak'a davet etmesidir. Bu formül de pek işlememiştir. Çünkü böyle bir durumda Amerikan yönetimi Türkiye'ye "Bizim Irak'ta sorunlarımız var, daha önce bizi Kuzey Cephesi yüzünden zor durumda bırakmış olmanıza rağmen yine de sizden yardım istiyoruz" demiş olacaktır. Bu formül hükümetin pek hoşuna gidecekti, nitekim daha ortada resmi bir gelişme olmaksızın Başbakan pat diye "Amerika bizden asker talep ediyor" şeklinde bir açıklama yaptı ve bu husus yalanlandı. Çünkü bu formül Amerikalıların hiç de işlerine gelen bir formül değildir. Onlar açısından, daha önce çok kızdıkları bir ülkeden yardım istemek gibi büyük bir zaafın açıklanması olacaktır.

* En nihayet üçüncü ve son "formül" bulundu. Buna göre Türkiye'den insani ve askeri yardım isteyecek olan "kurum" Irak Geçici Yönetimidir. Eğer bu kandırmaca formülü yürürse Ankara diyecektir ki "Bizden yardım isteyenler Iraklılardır, haydi gidip yardım edelim"... Amerikalılar diyecektir ki "Irak geçici yönetimi böyle bir çağrıda bulunmuş, haydi biz de kabul edelim, mesele çıkarmayalım..."

Mesele belli değil mi...
Sonuç aynıdır. Irak'a gitmesi söz konusu olan Türk askerleri, Amerikan işgal kuvvetlerinin yönetimi altında görev yapacaklardır. Başka türlü bir görev için "formülü" kimse bulamaz. Üçüncü "formül "ün bir kandırmacadan başka türlü görülmesi mümkün değildir. Irak Geçici Yönetimi tümüyle Amerikan işgal yönetimi tarafından "atanmış" kişilerden oluşmaktadır. Böyle bir "yönetimin" kendisini atayanların bilgisi, hatta önerisi dışında bir politika geliştirmesi mümkün değildir. Irak'a Türk askeri gönderilmesi meselesi ikinci tezkerenin Meclis'te kabul edilmemesiyle birlikte, bugünkü koşullarda sona ermiş bir meseledir. Bunu tekrar gündeme getirmek ve Amerikan yönetiminin benimseyeceği "formüller" peşinde koşmak da kanması mümkün olmayan insanlan kandırma çabalarından öteye işler değildir.