Bir yanlış sonunda düzeldi. Ancak bu yanlış ve düzelme şekli de AKP'nin ve Tayyip Erdoğan'ın "Şans" hanesine yazıldı. Bir şiir yüzünden hapse atılan Erdoğan bütün ülke tarafından tanındı ve izlenmeye başlandı. Seçime sokulmadı ilgi arttı, sempati arttı. Başbakan olamadı, ama sorumlu bir hükümet üyesi gibi davrandı, çalıştı. Bu dönemin ayrıntılarından çok genel görüntü yine "olumlu" tarafa yazıldı. Abdullah Gül'ün "emanetçi" gibi davranmaması yine AKP'nin "olumlu" hanesini büyüttü. Gül hem sorumlu davrandı, hem "iki başlılık" görüntüsü vermemeye özen gösterdi. Bunlar 3.5 ayın "aktifleri" oldu. Şimdi Erdoğan dönemi başlıyor. Bu dönemin başlamasıyla birlikte bazı yeni sorular da gündeme geliyor.

Sert üslup
İlk soru Erdoğan'ın Gül'e kıyasla daha "sert" bir üsluba sahip olmasından kaynaklanıyor. Bu üslup bazen "delikanlı" tavrı gibi görünür ve sempati toplar ama bazen de "bir çuval inciri berbat edebilir". İkinci soru ve sorun, Tayyip Erdoğan'ın geçen dönemde "popülist" politikalara eğilimli tavırlar almış olmasıdır. Hükümete dönük tepkiler hep kendi "negatif" hanesine yazılacağının bilincinde olan Erdoğan bazı "popülist" adımlar için ısrarcı olmuştur.
Abdullah Gül sakin ve yumuşak bir üslupla ülkeyi AKP hükümetine ısındırdı. Erdoğan'ın bu üslubu değiştirmesi kuşkusuz belli tepkileri besleyecektir.

3.5 aylık deney
Bir de "gerçekler" vardır. Hükümet 3.5 ay önce kurulduğunda "acil eylem" planları bizzat Tayyip Erdoğan tarafından açıklanmıştı. 3.5 ay önce Erdoğan'ın söylediklerinden bugüne kadar yapılanlar birkaç maddeyi geçememiştir. Tayyip Erdoğan, rahat koşullarda hükümet edemeyecektir. Türkiye'nin sorunları buna imkân vermemektedir. Ama geçen üç buçuk aylık deney yine de büyük bir avantajdır.