AKP hükümeti, iktidara gelmeden önce özellikle Kemal Derviş'in çabalarıyla uygulanan "kemer sıkma" politikalarından şaşmadı. En azından üç yıl boyunca şaşmadı. Bunun doğru olduğu tartışılmaz.

Enflasyon bu sayede en düşük düzeyine indi. Türkiye'nin 35 yıllık hastalığını yendiği ilk kez söylenebilir. Böylece de her bir vatandaş, cebinden sürekli para alınmasından kurtuldu.

* Derviş'in koyduğu ilkelerden, herhangi bir popülist gerekçe ile sapılmamış olması önemlidir.

Ekonominin, ancak ekonomistler tarafından anlaşılan rakamsal değerlendirmeleri her şeyi olumlu gösteriyor. Ancak enflasyondaki başarının ekonomide önemli bir hamleye dönüşmesinin diğer koşulları yerine gelmiş değil.

Yabancı sermaye yatırımları Türkiye'ye "akmış" değil. İçerde kendi yaralarını henüz sarmakta olan ekonominin sadece iç kaynaklarla yatırım hamlesi yapmasının mümkün olmadığını iktisatçılar yine rakamlarla anlatıyor.

Türkiye'ye yabancı sermaye yatırımları konusundaki oldukça iyimser beklentiler henüz gerçekleşmiş değil.

* Bunun nedenlerinin çok iyi açıklanması, sorunun çözümü için birinci koşuldur.

Batı'daki Türkiye'ye ilişkin tartışma konularına baktığımızda, ülkemizin yabancı sermayeye tam anlamıyla güven verecek bir "imaj sıçraması" yapamadığını görmek zorundayız.

Bir futbol maçı, bir yazar hakkında anlamsız bir dava, bir gazetecinin aldığı hapis cezası, Şemdinli olayları ve benzeri onlarca gelişme Türkiye'yi iyi izleyen herkesin dikkatini çekmeye devam ediyor.

Dünya halen Türkiye'yi "ortada" görüyor. Her an o yana ya da bu yana kayabilecek bir görüntü, halen canlılığını koruyor.

Bir futbol maçı bile Türkiye'nin niteliği hakkında kuşku yaratıyorsa, bunun için başkalarını suçlamak asla çözüme ulaştırmaz. Bütün sorunların çözümünü ancak kendi içimizde bulacağız. Dünyadaki imajımızı değiştirmemiz ancak kendi söküklerimizi dikmeye devam ettiğimiz sürece mümkün olacak.

Türkiye'nin imajı tam anlamıyla geleceğini belirlemiş ve kararlılıkla ilerleyen bir ülke imajına dönüşmedikçe yabancı sermayeyi de sadece beklemeye devam ederiz.