PKK ateşkesi haziran ayında yapılacak genel seçimlere kadar uzattığını açıkladı. Taksim’de önceki günkü kanlı eylemin de kendilerine ait olmadığını bildirmişti.
Bu iki gelişmenin ardı ardına gelmesinin, bir gün önce kanlı bir eylem, ertesi gün ateşkesin uzatılmasının bir “taktik” olduğu düşünülebilir.
Ne olursa olsun Ankara barışın sağlanması yolunda, çok değerli bir zaman kazanmış bulunmaktadır. Yaklaşık sekiz ayı kullanma, tabii ki doğru kullanma sorumluluğu artık AKP hükümetine aittir.
Bu gibi fırsatları, “siyasi irade” daha önce, 1987, 1999, 2002 yıllarında inanılmaz bir cömertlikle harcamıştı.
Herhalde bütün bu deneyimler, bu kez daha etkili olmak için yararlı olacaktır.
Kürt siyasetçilerin, BDP’ye oy verenlerin, PKK’nın etkisi altında olanların tümünün beklentisi bir maddede yoğunlaşmıştır. O da bundan böyle Türkiye’de Kürtlere özgür siyaset alanının güvenli bir şekilde açılmasıdır.
Bugün demokratik özerkliğin de içinde bulunduğu bazı taleplerin öne sürülmüş olması aslında “özgür siyaset” beklentisinin çevre unsurları ya da alt başlıkları olarak görülmelidir.
Şu anda yürüyen KCK davası, “güven” konusunda önemli bir engel olmaya devam ediyor. Bunun yanında, taş atan çocuklarla ilgili yasa değişikliğine rağmen, bu çocukların hızla tahliye olması konusunda “gizli” bir direniş de vardır.
KCK davasında neredeyse her türlü siyasi faaliyet suç gibi gösterilmektedir. “Dağda terör yerine ovada siyaset yapsınlar” sözüyle özetlenen bir “demokratik” tavır konusunda da hâlâ eski anlayışın, Kürtlerin kendi örgütleriyle siyaset yapmasının bile tehlikeli olduğuna inanan anlayışın direnci görülüyor.
Bunların karşısında ise halkın etkili bir şekilde ve her fırsatta ortaya koyduğu “silahların susması için her şey yapılsın” talebi bulunuyor. Ateşkesin uzatılmasının Kürt vatandaşlar tarafından açık olarak “sevinçle” karşılanmış olması da durumun net göstergesidir.
Bundan sonra AKP hükümetinin süreci yönetme başarısı birinci ve temel belirleyici olacaktır. Bu yolda, CHP ve MHP’nin hükümete yardımcı olmak yerine köstek olmayı seçmeleri halinde, bunun halk tarafından hoş karşılanmayacağını onlar da görmek durumundadır.
Çok fırsat kaçırıldı, artık bunu kaçırmamak bütün kurumların, bütün toplumun sorumluluğudur, ama bunu yönetmek AKP hükümetinin görevidir.
