Değirmenci "Ne yapsın ki" diye cevap vermiş, "rüzgar esmiyor yaprak bile kıpırdamıyor ki bu zavallı çalışabilsin!"

"Ben anlamam" diye bağırmış öfkeli prens "Ne yaparsan yap, bu değirmeni çalıştır...Yarın yine gelip bakacağım eğer değirmen çalışmıyorsa sen de cezanı çekeceksin!"

Prens ertesi gün gelmiş bakmış, değirmen yine öylece duruyor. Değirmenci de boynunu bükmüş kapısında bekliyor.

Yine hiddetle köpüröüş prenses:

"Dün söylediğimi anlamadın mı be adam! Nasıl olur da dediğimi yapmazsın!"

Değirmenci yere bakarak cevap vermiş:

"Tabii ki anladım efendim... Dün siz gider gitmez değirmenin yanına gittim ve hemen çalışmaya başlamasını emrettim..."

Prens anlamamış ve "Peki neden duruyor" diye sormuş.

"Efendim, değirmen de bana dedi ki rüzgar olmadan ben çalışamam.Gördüğün gibi hiç rüzgar yok. Sen git, o çok güçlü prensine rica et, bir zahmet rüzgara emretsin, rüzgar essin bende çalışayım..."

Prens atının üzerinde dönmüş ve hikayeye, göre bi daha o değirmene uğramamış.

Genç bir kral ülkesini müthiş bir katılıkla yönetiyormuş. Kanunlara uyulup uyulmadığını son derece dikkatle izliyor, mahkemelerin çalışmasını denetliyor ve suç işlemiş tek bir kişinin bile kanundan kaçmasına izin verilmemesini sağlıyormuş.

Kral yine de ülkedeki otoritesinin o kadar güçlü olmadığını düşünüyormuş. Bir gün başvezirini çağırmış ve sormuş:

"O kadar suçlu yakalattım, cezalarını verdirdim, birçoğunu astırdım. Hiç kimsenin suç işlemesine yummuyorum, adamların da yummuyor. Ama yine de insanlar benden çekinmiyor,korkmuyorlar. Bunu nasıl açıklarsın?"

"Çok basit" demiş başvezir, "Sen bugüne kadar hep hırsızları, katilleri astırdın. Hepsinin suçu kanıtlandı,sonra asıldılar. Diğer insanların senden korkmaları için hiçbir neden yok. Eğer bu sana yetmiyorsa ve masum insanlarında senden korkmalarını istiyorsan birkaç masum astır, bak nasıl korkarlar..."

Genç kral biraz düşünmüş, "Haklısın" demiş. Sonra da celladını çağırtıp başvezirini kellesinin kesilmesini istemiş.