Van Cumhuriyet Savcısı'nın "Şemdinli" iddianamesi ile Ankara'nın ortasına attığı bombanın etkileri kolay giderilemeyecek. Bu bombanın ortaya çıkardığı gerçeklerden biri, Ankara'daki güvensizlik havasıdır.

Bir diğer gerçek de bu ve benzeri olaylarda hükümetin tepesinin kolayca panik havasına girdiğidir.

Başbakan Tayyip Erdoğan'ın böyle "kritik" bir ortamda duruma hakim olduğu görüntüsünü veremeyerek işin kolayına kaçması ve CHP Genel Başkanı Deniz Baykal ile "bazı" köşe yazarlarına saldırması paniğin en tartışmasız kanıtıdır.

* "Şemdinli" iddianamesi Cumhuriyet tarihinde bir "ilk"tir. Karmaşık bir provokasyonu araştıran bir savcının, sonunda hazırladığı iddianamede Silahlı Kuvvetler'in üst kademe komutanlarını suçlaması ilk kez oluyor.

Biraz daha geniş bakıldığı zaman iddianame, Güneydoğu'daki anti-terör çalışmalarının bir "yanı"nı hedef alıyor. Şemdinli olayı herkesin gözü önünde olmuştur. Ancak iddianamede bulunan çok ağır bazı suçlamalar kanıtlardan çok ifadelere dayanmaktadır.

Kriz yönetilemiyorsa...
İddianamenin bu özellikleriyle taşımaması gereken bir "siyasi" nitelik kazandığı da ortadadır.

Olay bu aşamaya ulaşmışken en tepedeki siyasi sorumluların muhalefeti ve gazetecileri suçlamasının doğal sonucu, bu bombayla ilgili olarak siyasi otoritenin çaresizliğe düştüğü görüntüsüdür.

Siyasi otorite "çaresiz" göründüğü zaman da çare başka kanallarda aranmaya başlanır.

Bu da bombanın daha büyük hasara yol açması ihtimallerini artırır.

Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hilmi Özkök'ün derhal Başbakan Erdoğan ve Cumhurbaşkanı Sezer ile görüşmesi, aynı zamanda Silahlı Kuvvetler'in üst kademesinin olaya bakışını gösteriyor. Komutanlar "siyasi" nitelikte bir iddianamenin kaynağının da siyasi olduğu kuşkusunu taşımaktadır. En azından bir açıklama yapmak suretiyle "olayı ciddiye almadıklarını" söylememiş olmaları şiddetle ciddiye aldıklarının kanıtıdır.

* Ankara'da siyasi gerilim en tepedeyken muhalefeti ve köşe yazarlarını suçlayarak da kamuoyuna güven verilemez. Hükümet ile Silahlı Kuvvetler'in karşı karşıya gelmesini aklı başında hiç kimse istemez. Ama krizi yönetme beceriksizliği de gizlenemez ve bu görüntü güvensizliği artırır.