DYP ile ANAP’ın birleşmesiyle, siyasi partilerin sayısı 1eksilerek 60’a iniyor. 60 siyasi partinin dökümüne bakılınca ilginç bir görüntü ortaya çıkıyor.
Bu partilerden 15’i neyin nesi olduğu bilinmeyen, hatta adları bile hiç duyulmamış partiler.
Kendisini merkez sağ olarak niteleyen parti sayısı 8.
Radikal milliyetçi ve ulusalcı partilerin sayısı 10.
Siyasi İslama yakın parti sayısı 5.
“Yüzde yüz” liberal parti sayısı 2.
Kürt kökenli vatandaşları temsil parti sayısı 3.
İki çevreci, bir de özürlüleri temsil eden parti var.
Sola bakınca kendisine “sosyal demokrat” diyen parti sayısı 4 görünüyor. Bunlardan biri tabela partisi, diğerleri CHP, DSP ve SHP.
CHP ile DSP’nin hangi politikalarının sol ya da sosyal demokrat olduğu fazla anlaşılmıyor. Ama CHP’ye oy verenlerin önemli bölümü kendini solda görüyor.
Marksist solda ise parti sayısı 10. Tam karşıdaki radikal milliyetçi-ulusalcı parti sayısının da 10 olduğunu hatırlarsak ilginç bir rakamsal eşitlik çıkıyor. Ama sağdaki partilerin toplam oy desteği yüzde 20 dolayında, Marksist solun oy desteği yüzde 2’ye bile ulaşmıyor.
Parti sayıları ve oy oranlarıyla kıyaslandığı zaman tablodaki eksik kendiliğinden ortaya çıkıyor: Türk siyasi hayatında “Sol”un ağırlığı yok. Böyle olduğu için de CHP desteğini “ulusalcılık”ta arıyor, DSP ise Ecevit’ten devraldığı “popülist” bir üslupla ayakta durmaya çalışıyor.
Kürt varlığı üzerine kurulmuş olan üç siyasi partinin de zaman zaman demokratik ve sol görünebilecek bir üslup kullanmalarına rağmen “etnik” politika yürütmeleri yüzünden solda sayılmaları mümkün değil. Bu üç partinin ikisinin PKK karşıtı konumlara sahip olmalarının yanı sıra Kuzey Irak’taki güçlü hareketlerin rüzgârına açık olmaları dolayısıyla “sol” olamıyorlar.
DYP ile ANAP’ın birleşmesinin, iki partinin de sağ cephedeki gücünü katlaması ihtimalini savunanlar var. Bu güç artışının aslında tek kaynağı, AKP’nin yaptığı yanlışlar ve bugünkü koşullarda ekonomik sorunlar nedeniyle yükselecek tepkiler olacaktır. Ama Ana-Doğru Yol’un da önümüzdeki seçime bir seçenek olarak yetişmesi çok zor. Böyle bir olasılık için ülkede çok büyük olaylar olması gerekir.
Gelecek seçim için kesin olan, solun seçenek haline gelmesi bir yana, tutarlı politikalarla siyasete ağırlığını koymasının bile en uzaktaki ihtimal olduğudur.
