Abdullah Öcalan’a kötü muamele iddiasıyla başlayan protesto gösterileri “demokratik hak” sınırlarını çoktan aştı. Gösterileri yönetenler, artık neden yapıldığının önemi kalmayan eylemleri bütün ülkeye yaymaya çalışıyor.

Bu “yöneticiler” gösterilerin çığırından çıkmasının gerekçesi olarak güvenlik kuvvetlerinin aşırı güç kullanmasını gerekçe gösterebilecek durumda da değil. Gösterilerin hemen tümü en başından saldırıya dönüşüyor.

Gösteri dalgası DTP örgütlerinin imzasını taşıyor ama tümünde PKK damgası var. PKK’nın bölgesel ve ülke çapında gücünü gösterme, bir yandan da yerel seçime gergin girme taktiğinde DTP kendini ayrı tutma ihtiyacı duymadı.

***

DTP, mevcut yasalara göre kurulmuş, Meclis’te bu yasaların güvencesiyle var olan ve siyasi faaliyette bulunabilen bir partidir. Bu parti, genel anlamıyla Kürt meselesinde yapılan yanlışların düzeltilmesine ve tümüyle “demokratik sürecin” işlemesine katkıda bulunma imkânlarına sahiptir.

DTP yöneticileri zaman zaman, “silahların susması” yönünde etkili çağrılar da yapmışlardır. Ancak son günlerde DTP, gerilimi indirmek, tepkilerin yasal ve demokratik sınırlar içinde kalmasını sağlamak yerine gerilimi artırma taktiğinin bir parçası ve uygulayıcısı konumuna gelmiştir.

Gerilimin artmasının ilk sonucunun ne olduğunu DTP’liler bilmiyor olamaz. Gerilim tırmandığı zaman ülkenin tümünde “demokrasi” sözü edenler susturulmakta, demokrasi kelimesinden nefret edenler seslerini yükseltmekte, hatta sokağı da harekete geçirecek girişimlerde bulunmaktadırlar.

En yaygın deyimle ortalığı “şahinler” sarmakta ve Türkiye’nin zorlukla kurtulduğu “olağanüstü hal” gibi öneriler bile yeniden ortaya çıkmaktadır.

Diğer yandan da demokratik süreç ne kadar gerilerse PKK o kadar ilerleyebilmektedir. Bu kanlı denklemin içinden çıkma yollarını hem PKK hem de demokrasiden korkan çevreler tıkamaya çalışmaktadır.

***

Son olaylar dolayısıyla bu kanlı denklemin ortasına oturması, DTP açısından bir tür “intihar” demektir.

DTP, yasal ve demokratik sürece katkıda bulunmayı temel işlevi sayan bir parti olmak yerine PKK stratejilerinin uygulayıcısı konumuna düşerse, varoluş nedenini de kendi eliyle ortadan kaldırmış olur ki bunun anlamı DTP’nin siyasi olarak intiharıdır. Ancak intihar sadece DTP’nin sorunu değildir, çünkü çözüm için demokratik süreçler de bir kez daha gözlerden uzaklaşmış olacaktır. Bu da daha çok kan dökülmesi, daha çok acı demektir ki DTP buna alet olma meselesini çok iyi düşünmek zorundadır.