Seçim öncesinde Tayyip Erdoğan ile Deniz Baykal arasındaki en sıcak tartışma konularından biri milletvekili dokunulmazlığı üzerineydi. Hükümet altıncı ayını doldurmak üzere (Gül ve Erdoğan hükümetlerinin ayrı hükümetler olduğunu savunmak fazla basit bir demagoji olur) ve milletvekili dokunulmazlığı konusunda herhangi bir adım atılmış değil. Bu tartışmanın asıl anlamı, milletvekilliğini bir tür hukuki korunma olarak kullananlara ve yine ticari işleri için dokunulmazlık zırhına bürünenlere duyulan tepkidir. Siyasetin temizlenmesi konuşulurken milletvekili dokunulmazlığı, konunun odak noktalarından biri olagelmiştir. Şu anda Meclis'te bulunan ve gündeme alınmayan dokunulmazlık dosyalarının sayısının 47'ye ulaştığı açıklandı. Bunların bir bölümü gerçekten olmaması gereken, "siyasi suç" kapsamına giren dosyalardır. Bir bölümü ise bazı yolsuzluk iddialarıyla ilgilidir. Birkaçı da "polis" vakalarıdır. Bu konunun da sürüncemede kalmış başka konular gibi halledilmesi ve toplumdaki bütün bireylerin haklarıyla bağlantılı bir dokunulmazlık sistemine geçilmesi şarttır.

Onlar yapar, bir şey olmaz!
Ancak Türkiye'de "dokunulmazlık" kavramının bununla sınırlı olmadığı da bir gerçektir. "Temiz toplum" tartışması yapıldığı zaman en sade vatandaşın gözünde "Onlar yapar ve onlara bir şey olmaz" görüntüsü vardır. Bunların kim oldukları önemli değildir, önemli olan şudur: Toplumda çeşitli şekillerde temayüz etmiş, özellikle ekonomik ve siyasal güç kazanmış insanlara ayrıcalık yapıldığı duygusu egemen olmaya devam etmektedir. Batı toplumlarında demokrasinin gücünü sağlayan, adalet duygusunu yüksekte tutan tespit, hiç kimsenin dokunulmazlığı olmadığına ve olmayacağına olan inançtır. Yakın dönemdeki birçok önemli ve toplumda sarsıntı yaratmış olay böyle bir toplumsal adalet inancını güçlendirmemiş tam tersine yıpratmıştır. Banka olayları da buna dahildir, vergi sigorta kaçırmaları da buna dahildir, işçisine bile kazık atanlar buna dahildir, depremler çerçevesinde yaşananlar da buna dahildir. Milletvekili dokunulmazlığı bugünkü alaturka ve demokrasi dışı sistemden çıkarılmalıdır. Batı'daki örnekler ortadadır. Ama toplumdaki bütün "dokunulmazlık" kavramı da aynı şekilde bir reform çabasıyla düzeltilmezse asıl eksik giderilmemiş olur.

İki not
Futbol insanları
1-) Futbol sahalarında, gençlere örnek olması gereken bazı insanların hiç de örnek olamayacak tavırları aynen sürüyor. Çok önemli futbolcular, teknik direktörler haksız olduklarını bile bile hakemlere tepki gösteriyor, hatta küfür ediyorlar. Sayın futbol insanları, itiraz ettiğiniz pozisyon on saniye sonra tekrar ekrana geliyor ve sizin yalan söylediğiniz hemen ortaya çıkıyor. Neden milyonlarca insanın sizi yalancı olarak görmesine yol açıyorsunuz? Bugünkü televizyon teknolojisi her yalanı anında yakalıyor. Genç sporcuların bunu düşünmemesi ve sürekli yalancı, sahtekâr durumuna düşmekte ısrar etmeleri onlar adına acı bir durum olmaya devam ediyor.

Başarılı kadınlar
2-) Hürriyet Gazetesi'nin pazar günleri verdiği İnsan Kaynakları ekinin birinci sayfası son olarak "30 süper kadın" başlıklı konuya ayrılmış ve "Türk iş dünyasının en güçlü 30 kadını" başlığı altında bir liste yayınlanmıştı. Bu liste, Türkiye'de kadınların sosyal hayatta ve iş hayatında almaları gereken daha çok mesafe olduğunu gösteriyor. Çünkü listedeki 30 en güçlü kadının 18'i güçlerini "baba durunıu"ndan ve "eş durumu"ndan alıyor. Sadece 12'si kendi çalışmalarıyla, emekleri ve beyinleriyle bir noktaya gelmiş kadınlar.