Milletvekili dokunulmazlığı siyasi yapının itibarıyla yakından ilgilidir. Mantık basittir:

"Suç işleyen ya da suç eğilimi, hazırlığı içindeki kişiler siyasi partilerde yer tutar, milletvekili olur ve bu dokunulmazlık zırhı altında icraatlarına devam ederler."

* Bu inancın halkta yerleştiğini siyasiler belki bilir belki bilmez. Ama bu inanç sürekli olarak beslenir. Uyuşturucu kaçakçılığı sanığı bir kişi milletvekili olunca herkes "işte, durum ortada" der. Ya da partilerin üst kademelerindeki bazı kişiler hakkında bazı iddialar ortaya atılır, ama çoğu durumda hemen dokunulmazlık zırhı ortaya çıkar.

* 2002 seçimlerinden önce Erdoğan ile Baykal arasındaki belki de tek ortak nokta, milletvekili dokunulmazlığının kaldırılması üzerineydi. Meydanlarda, ekranlarda bu konu üzerine bol bol konuşuldu, vaatlerde bulunuldu. Ancak zaman geçtikçe bu konu da Ankara usulü tavsamaya uğradı.

Son durumu Başbakan Erdoğan açık bir şekilde söylüyor: Şu anda milletvekilleri dışında dokunulmazlık ya da özel yargı sistemine tabi birçok kesim var ve bütün bu sistemin tümüyle değişmesi gerekiyor.

Bütün kamu personelinin yargılanabilmesinin kuralları var; yargı mensupları için farklı bir sistem işliyor, benzer şekilde asker kişiler de ancak askeri yargı düzeni içinde yargıç önüne çıkabiliyor.

Nasıl olacak?
Erdoğan'ın şu andaki tavrı bütün ayrıcalık sistemlerinin kaldırılması yönünde. Bunun da yapılması kolay olmadığına göre şu andaki düzenin devamına mahkûmuz.

Farklı "dokunma" sistemleri içinde yaşayan kesimlerin bulunmasının temelinde "doğal" yargı yollarına olan bir güvensizliğin bulunduğu ortada.

* Yargı bile "doğal yargı" sisteminin dışında kalmak istiyor.

Erdoğan sadece milletvekili dokunulmazlığının kalkması durumunda büyük sorunlar çıkacağını belirtiyor. Böyle bir durumda herhangi bir savcı herhangi bir siyasi için soruşturma açabilir ve bütün milletvekilleri, bakanlar kapı kapı dolaşarak ülkenin bütün savcılarına ifade vermek, duruşmalara çıkmak zorunda kalabilirler.

Böyle bir kuşku içinde bulunmanın kaynağı da yargıyla ilgili güvensizliktir.

* Herkes "doğal" yargı yollarının dışında tutulmaya, kendine özel bir yargı sistemi içinde kalmaya çalışırken sadece siyasilerden böyle bir beklenti içinde olmak da haksızlık olur.

Şu anda geçerli olan yargı ayrıcalıkları ve dokunulmazlıklar meselesinde yakın dönemde herhangi bir değişiklik olacağını beklemek hayaldir.