Anlaşılan Ankara’da gizli dinlenme yaygın bir sorun olmuş. Ne kadarı “fobi”dir, ne kadarı gerçek, anlamak pek kolay değil.

Ama Ankaralılar için gizli dinleme o kadar olağanüstü bir durum da değil. Anayasa Mahkemesi Başkanvekili’nin izlenmesi ve gizli dinlemeye alınması meselesi büyük bir hızla unutuldu ve yerini hemen CHP Genel Sekreteri’nin dinlenmesi aldı. Böylece bu işlerin, genelde Ankaralıların vakit geçirme alışkanlıklarının bir parçası olduğu gerçeği de ortaya çıktı.

***

Ankaralılar birbirlerini gizlice dinlemeyi pek seviyorlar ama bunun ne işlerine yaradığını anlamak da kolay değil. Örneğin CHP Genel Sekreteri’nin odası neden dinlenir? Bu odada Türkiye için çok önem taşıyan planlar yapıldığını düşünmek zor. Medyada ve medya üzerinden yapılan kavga ve savaşlar sayesinde her şey öyle açık seçik ortada ki, gizlice dinlemenin pek anlamı kalmıyor.

Anayasa Mahkemesi Başkanvekili’ni gizlice dinlemenin faydası da belli değil. Çünkü zaten Anayasa Mahkemesi’nin alacağı kararlar belli, bu ihtimallere göre AKP’nin hazırlık yapması doğal. Anayasa Mahkemesi’nin eğilimini önceden öğrenmenin ya da Başkanvekili’nin konuşmalarına dayanarak tahmin etmeye çalışmanın gereği yok. İhtimaller belli, bu mücadeleye girmiş olanlar, siyasete devam etmek isteyenler, bütün ihtimallere göre tedbirini alır, o yönde çalışmaya başlar.

***

Ankaralı olmayan bir kişinin Ankara’daki gizli dinleme faaliyetlerinin ortaya çıkan ve dedikodu düzeyinde kalan kısımlarına bakıp da bu yoğun faaliyetlere bir anlam vermesi kolay olmuyor.

Suç örgütlerinin takibinde gizli dinlemenin faydası bellidir. Sanayi casusluğu denilen faaliyetlerde de gizli dinlemenin bir faydası olabilir. Ama herhangi bir siyasiyi gizlice dinleyerek hac ile hatta din ile ilgili görüşlerini öğrenmeye kalkmanın röntgencilik dışında bir saiki olamaz.

Çünkü Ankara’da herkes herkesin kim olduğunu, siyasi görüş ve eğilimlerini, hatta bürokratların hangi partiye yakın olduklarını, kimlerle dirsek temasında bulunduklarını, hangi siyasi partiye yatırım yaptıklarını, hangi siyasilerin hangi bürokratlara yatırım yaptığını bilir. Bunların bir de gizlice dinlenmesi kimseye pratikte ek bir fayda sağlamaz.

Olsa olsa dinleyenler çok eğlenir. Örneğin, havasından geçilmeyen “ağır abi” cinsinden bir politikacının karısından sık sık azar işitmesini dinlemek herhalde çok eğlenceli olacaktır. En mazbut, en aile babası, en muhafazakâr geçinen siyasilerin sevgilileri olduğunu öğrenmek, bunlarla yaptıkları telefon görüşmelerini dinlemek de gerçekten eğlenceli olabilir.

Ankara eğleniyor. Ankaralılar birbirlerini dinleyerek, bunların üzerinden de kimsenin önemsemediği savaşlara, kavgalara girişerek zaman geçiriyor. Ankaralılar 75 milyon insanla alay ediyor.