Şehrin zengin tüccarlarından biri mücevhere çok meraklıydı. Sürekli yeni mücevherler alır, bunları takar takıştırır, herkese gösterirdi.

Her gün evinden çıkıp, çarşıya doğru yürüdüğünde caminin köşesinde oturan bir dervişle karşılaşırdı.

Ve her gün de aynı olay tekrarlanırdı. Derviş, yaklaşan tüccara uzun uzun bakar, tam önünden geçerken "Çok teşekkür ederim zengin tüccar, çok teşekkür ederim, beni çok mutlu ettin" derdi.

Aslında zengin tüccar dervişe para falan vermezdi. Herhangi bir hediye de vermezdi. Adamlarıyla da herhangi bir şey yollamazdı.

Derviş'le tüccar arasında bu olay aylarca, yıllarca aynı şekilde tekrarlandı. Derviş zengin tüccara her gün teşekkür etti. Zengin tüccarsa tek kelime etmeden onun önünden geçti gitti.

Çevredekiler de bütün bunları görüyorlardı. Ama hem dervişten hem zengin tüccardan çekindikleri için ikisine de bir şey soramıyor, sadece izliyor ve kendi aralarında konuşuyorlardı.

Sonunda bir gün zengin tüccar karar verdi. Her gün kendisine teşekkür etmesinin nedenini dervişe soracaktı.

Sordu:

"Yıllardır her gün önünden geçerim. Sen de her gün bana teşekkür edersin. Ben bugüne kadar bir tek gün bile, sana bir kuruş vermedim. Neden bu kadar candan teşekkür ediyorsun?"

"Bak zengin tüccar" dedi derviş, "Ben de senin gibi mücevher severim. Ama bunları elde etme imkânım yok..."

Zengin tüccar "Tabii olmaz" dedi, "sen çalışmadan burada oturup duruyorsun..."

Derviş cevap verdi:

"Sadece çalışmak yetmez. Bu mücevherleri alabilmek için çalışmanın ötesinde bir şeyler yapmak gerek. Bunları yapmak da kişiliğinden fedakârlık etmek demek. Sen sürekli olarak yeni mücevherler alıyorsun; her seferinde daha pahalı ve daha güzel mücevherler alıyorsun. Bunun için de hem çok çalışıyorsun hem de kendi kişiliğinden taviz veriyorsun..."

"Olabilir" dedi zengin tüccar, "Ama ben yine de bana neden teşekkür ettiğini anlamadım."

"Çok basit" dedi derviş, "Benim de sevdiğim mücevherleri her gün benim gözümün önüne getiriyorsun. Onları seyrediyorum, bundan zevk alıyorum. Senin bunca fedakârlık yaparak tadabildiğin zevki ben de alayım diye önümden geçiyorsun. İşte sana her gün teşekkür etmemin nedeni bu..."