Sakıp Sabancı'nın kaybının ardından çok şey yazıldı, daha da yazılacak, anlatılacak. Başarılı işadamı oluşu, hayır işleri, ilginç kişiliği, kültür ve sanata desteği...

* Sakıp Sabancı'nın bütün Türkiye'yi ilgilendiren özelliği bir "dava adamı" olmasıydı. Türkiye'nin sorunlarına kendi sorunları gibi yaklaşan siyasilerin de mumla arandığı bir ortamda Sakıp Sabancı Türkiye için "cesaretle" davranmayı bilen bir vatandaş oldu.

Cesurca davranmak bazen çok kolaydır. Bazen de çok zordur. Sabancı en zor dönemlerde bile cesurca davranabildi, doğruyu söylemek adına çok şeyi göze aldı.

* Güneydoğu sorununda en çıkmazda bulunulan günler yaşanırken, ufuksuz politikacılar ve yöneticiler "krizi yönetmek" bir yana, sorunu dahi anlayamamışken Sakıp Sabancı bir "Güneydoğu Raporu" hazırlattı.

Vatanını seven her insanın her sorunu konuşabilmesi gerektiğini düşünüyordu.

Rapor yayınlanınca bütün "statüko", yani Türkiye'yi geri bırakanların hepsi birden Sabancı'ya saldırdılar.

Bir süre sonra da şirket merkezinin tepe noktasına bir silahlı baskın düzenlendi. Hedef büyük olasılıkla Sakıp Sabancı'ydı. Katiller kardeşini ve iki çalışanı öldürdüler.

Solcu değildi ama...
Hikâyenin gerisini de hatırlayalım.

* Katillerden biri Suriye'den getirildi, cezaevine konuldu, burada evlendi, çocuk sahibi oldu, sonra da bir mafya grubu tarafından öldürüldü.

* Suikastin ikinci önemli kişisi olan kadın Belçika'ya kaçtı, orada tuhaf bir koruma altında olduğu anlaşılıyor.

* Cinayete adı karışan radikal sol örgütün bu cinayeti neden işlediği ya da işlettiği öğrenilemedi.

Sakıp Sabancı, Türkiye'nin Kürt meselesinin ağırlığından kurtulması için konuşmuştu, ardından böyle bir acıyı yaşadı.

* Sakıp Sabancı'nın ülkesine ilişkin son derdi Kıbrıs sorununun çözülmesiydi. Bir türlü çözülmeyen bu sorun nedeniyle Türkiye'nin ağır bir kelepçeyle sıkıştırılmış olduğunu düşünüyordu, hükümetin bu konuda attığı adımları destekliyordu.

Kıbrıs için, yine konuşmak istedi. Konuşamadı.

Sakıp Sabancı hakkında çok şey anlatılacak, ama onun gerçek bir vatansever olduğu "her şeye rağmen" aldığı demokrat tavırlarla hatırlanacak.

Sakıp Sabancı solcu değildi. Büyük patrondu. Zengindi. Ama ortalıkta solcu diye dolaşanlardan daha barışçı, daha demokrat, daha özgürlükçü oldu.