Araştırmayı yapan, Meclis komisyonu. Sonuç korkunç: 40 bin çocuk sokakta yaşıyor, 635 bin çocuk da "kısmen" sokakta yaşıyor. Üstelik bu araştırma bütün illeri değil, 50 ili kapsıyor.

Uzun süredir tartışılan "kapkaç" olaylarının temel nedeni de burada yatıyor.

Kapkaç suçuna ne ceza verirseniz verin, hangi özel önlemi alırsanız alın, bu 675 bin çocuk, kendilerine göre "yaşamak" için "bir şeyler" yapacaktır. Bu "bir şeyler" de hiçbir zaman toplum tarafından onaylanan "bir şeyler" olmayacaktır.

Bu rakamın bu kadar korkunç boyutlara ulaşmasının ekonomik sorunlar, işsizlik vs. gibi genel olarak bilinen nedenleri yanı sıra bir de özel nedeni var. Bu da Güneydoğu'da yıllarca süren "savaş" koşullarının yarattığı büyük göç dalgalarıdır.

Bu çocuklar yeniden toplum içine döndürülemediği sürece genel suç oranlarında herhangi bir düşüş ummak mümkün değildir.

Birkaç yıl önce Türkiye'nin "kadın ve çocuktan sorumlu" bakanı, bir Avrupa ülkesinde aynı görevi yapan bakanla konuşurken "sokak çocukları sorununu nasıl çözdüklerini" sormuştu. Ve o bakan, kendisine sorulan bu soruyu bir türlü anlayamamıştı.

İthal yöneticilerle mi!
Bizler, dilinde "Sokak çocuğu" kavramının bulunmadığı bir ülkede yaşamıyoruz. Gerçek çok açıktır: "Sokak çocuğu" kavramı sadece az gelişmiş ülkelere özgü bir kavramdır. 675 bin çocuğun "kısmen" sokakta yaşadığı bir ülkenin gelişmişlik düzeyi de buna göredir.

Sokak çocuklarının topluma kazandırılmaları için yapılan çeşitli çalışmalar hem devlet hem de özel kuruluşlar ve dernekler tarafından yürütülüyor.

Ancak bu alanda çabalayanlar da sorunun çok küçük bir bölümüne ulaşabildiklerini söylüyorlar.

Aslında Türkiye'de sadece "sokak çocukları" sorunu değil genel olarak bir "çocuk" sorunu bulunmaktadır. Bu sorunun büyüklüğünün bir örneği de yine bayram günü, Türkiye'de yaşanmıştır.

Bolu'da mantar patlatarak eğlenen çocuklar gözaltına alındılar.

Benzer bir olay kısa süre önce yaşanmış, top oynarken cam kıran çocuklar öğretmenlerinin şikâyeti üzerine gözaltına alınmışlardı.

Çocukları, çocuklukları nedeniyle gözaltına alabilen insanların, yetkililerin ve öğretmenlerin bulunduğu bir toplumda "sokak çocukları" sorununu da ancak "ithal" yöneticiler çözebilir.