Öncelikle bir gerçeği hatırlayalım: Kürt milliyetçilerinin şiddete yönelmesi Türk milliyetçiliğini de radikal uçlara götürmüştür.

İki ucun birbirini beslemesiyle Türkiye en kanlı dönemini yaşamıştır.

Leyla Zana ve DEP'li arkadaşlarının hapisten çıkması bir dönemin üzerine çizgi çekilmesi anlamına gelmektedir. Bu çizgiyi taraflardan biri değil, bütün taraflar birlikte çektiği takdirde amaca ulaşılabilir.

Leyla Zana ve arkadaşlarının tahliyesi sonrasında yakınlarının gösterdiği coşkulu tepkiler, heyecanlı demeçler kimilerinde haklı kuşkular uyandırmıştır.

* Bu grubun tahliyesini bir mücadelenin başarısı gibi görmek ve göstermek isteyenler olabilir. Ama çizgi onların da üzerine çekilmek zorundadır.

Önce 'silahlara veda'
DEP'lilerin hapisten çıkışı bütün gazetelerde en büyük haber, bütün televizyonlarda birinci haber oldu. Batı medyası da bu olayı benzer şekilde, yoğun olarak yansıttı.

Yalnızca bu durum bile, çizgi çekme iradesinin toplumun gündeminin ön sıralarında bulunduğunu göstermektedir.

Zanalar Diyarbakır'a gidecekler ve hiç kuşkusuz burada da büyük gösterilerle karşılanacaklar. Bu gösteriler sırasında da kaygıları artıracak olayların yaşanmaması her aklı başında insanın dileğidir.

* Provokasyon ortamı yaratmak, tepkileri güçlendirecek sivrilikler sergilemek, eski günlerin düşmanca gerilimlerini canlandırmak büyük suçtur.

Türkiye'de Kürt meselesinin çözüm yollarının silah ve şiddetten geçmediğini, geçemeyeceğini son yirmi yılın acı tecrübeleri göstermiştir. Fakir Kürt halkı daha da fakirleşmiş, bütün vatandaşların faydalanabileceği trilyonlar savaşta heba edilmiştir.

DEP'liler şu anda Kürt kökenli Türk vatandaşlarının tümünün ve bütün Türk vatandaşlarının dikkatle izledikleri bir noktadadır. Diyarbakır'a indikleri andan itibaren verecekleri mesajlar çok önemli olacaktır.

Ve bu mesajların ağırlığının "silahlara veda" olması herkesin yüreğine su serpecektir.

Elbette bunun arkasının gelmesi gerekir. Dağlarda telef olan çocukların durumu, hapiste gereksiz yere yatanlar, hepsi çözülmesi gereken sorunlardır.

Geçmişe çizgi elbirliğiyle çekilecektir. Biri çizgi çekmeye çalışırken bir başkası eskiyi eşelemeye devam ederse aynı kâbusu tekrar yaşamamızın yolları açılır.

Kan ve gözyaşını hangi aptal barışa tercih edebilir ki?