Ceza kanununda hızlı değişiklikler yapılmaya devam ediliyor. Bunlardan biri, gecekondu yapanlara getirilen hapis cezası.

Cezaların bir amacı suçtan caydırmadır. Vatandaş, bir eylemin suç olduğunu ya da o eylemi yapmaya hakkı olmadığını, yaptığı takdirde bunun bedelini ödeyeceğini bilirse o eylemi yapmaz. Ceza hukuku mantığının bir tarafı budur.

Ancak, cezalar uygulanabilirlik boyutunu aştığı zaman caydırıcı olamaz. Gecekondu yapana beş yıl hapis de böyle bir cezadır. Bugünün Türkiyesi'nde uygulanma şansı yoktur. Çünkü büyük şehirlerde gecekondu oranları, gerçek gecekondu oranları çok yüksektir ve buna göre en az bir milyon kişinin beş yıl hapis yatması gerekir.

Kanunlar, karşısına geçip "Bakın ne güzel bir kanun" yaptık denmek için yapılmaz. Uygulanmak üzere yapılır. Şu anda gecekondu yapılmasını önleyen birçok kanun yürürlükte:

Devlet arazisine gecekondu yapılamaz çünkü bu, devlet arazisine haksız el koyma demektir ve cezası vardır.

Özel kişilerin arazisine gecekondu yapılamaz çünkü mülkiyet hakları korunmuştur.

İmar kanunları vardır, belediye kanunları vardır, çevre kanunları vardır. Bunların hepsinde gecekondu yapımını olanaksız kılan, dolayısıyla önleyen maddeler vardır.

Ancak bunların hiçbiri uygulanmadığı için büyükşehirlerin çevrelerinde dev gecekondu mahalleleri varlığını sürdürmektedir.

İnsanlar bunca tehlikeyi göze alıp, belediye ekiplerinin gelip yıkmasını göze alıp hâlâ gecekondu yapıyorlarsa onları beş yıllık hapis cezasıyla da korkutmak mümkün değildir. Üstüne üstlük milyonlarca gecekondu da, siyasilerin oy hesaplarıyla yasallaştırılmıştır.

Bugünkü yapılaşmanın üzerine gerçekçi yöntemlerle gidilmediği sürece gecekondu meselesi çözümlenemez.

Bu sorunun bir yanı ekonomiktir, bir yanı işsizliktir, hepsinin toplamı da çaresizliktir. Gecekondusu yıkılmasın diye çocuğunun boğazına bıçak dayayan insanları hapis cezası korkutamaz, geriletemez.

Ayrımcılık yapılabilir
Ceza kanunu değişiklikleri arasında yer alan bir madde de gündemden çıkarıldı. Bu madde cinsel nedenlerle ayırımcılık yapılmasını engelleme amaçlıydı. Açıkçası, bu madde, eşcinsellere ayrımcılık yapılmasını engellemek amacıyla konulmuştu. Vekiller bu maddeden hoşlanmadılar ve değişiklik paketinden çıkarttılar.

Bu da şu demektir: "İnsanlara, eşcinsel oldukları anlaşıldığında farklı muamele yapılabilir. Yani bu nedenle işten çıkarılabilir, işe alınmayabilirler."

Milletvekilleri, kadınlara eşitliği zar zor kabul etti, töre cinayetlerinin kötülüğünü zar zor kabul etti. Ama bu maddeyi kimse açıkça savunamayacağı için eşcinsellere farklı muamele yapılamamasını kabul etmedi. Belki Meclis'te birileri çıkıp bunun neden yanlış olduğunu arkadaşlarına anlatma cesaretini gösterebilir.