Ankara’dakiler sigaranın zararlarına kafayı taktı, istatistiklere inandı ve gereğini yaptı. Çok güzel.

Ruhsatsız silahlarla ilgili istatistikleri de hatırlattık, ama Ankara’da bu meseleye kafayı takan henüz çıkmadı.

Şimdi bir başka istatistik aktaralım:

Türkiye, kitap okumada dünyanın en geri ülkelerinden biri.

***

Nüfusu bize yakın gelişmiş ülkelerle başlayalım. Hiç parası olmayanların bile yararlanabileceği kütüphane sayısı Almanya’da 10 bin 531, İngiltere’de 4 bin 620, İspanya’da 5 bin 209. Türkiye’de sadece 1.152 ve bu kütüphanelerden faydalanmak üzere 493 bin kişi kayıt yaptırmış. Birçoğunun sayıyı yüksek göstermek için kaydedilmiş öğrenciler olduğunu da bilen biliyor.

Bu sayı Fransa’da 16 milyon, İngiltere’de 35 milyon. İran’da ise 7 milyon.

***

Bir Japon yılda ortalama 25, bir İsviçreli 10, bir Fransız 7; bir Türk ise yılda bir kitabın onda birini, yani 10 yılda 1 kitap okuyor.

Sigaranın zararlarıyla ilgili istatistikleri görünce çok üzülen ve “gereğini” yapan Ankaralılar bu istatistikleri görünce herhalde utanmıyor. Utanmıyorlar çünkü bu sorunu dert etmesi gerekenlerin çoğu da kitap okumuyor.

Kitap okumada dünyanın en geri ülkelerinden biri olmanın ekonomiden silahlara, kan davalarından, töre cinayetlerinden trafiğe kadar onlarca çözümsüz sıkıntı içinde kıvranıp durmanın en başta gelen nedenlerinden biri olduğunu Ankara’dakiler görmek istemiyor.

***

Ankara’da biri çıksa, bu az okuma işine kafayı taksa...

Belki işe önce eğitimin her aşamasında okumayı teşvik edecek, gençlere okumayı sevdirecek bir reform ile başlasa...

Kitabın, içeriği ne olursa olsun hiçbir kitabın asla “suç unsuru” olmayacağı anlatılmaya başlansa...

Siyasi olaylarda kitaplar “suç unsuru” olarak silahların yanına dizilmese...

Ankara’nın en tepelerinde birileri bu meseleyi gerçekten kafaya taksa ve belediyelere kütüphane kurma ve düzenli kitap alımı zorunluluğu getirilmesini sağlasa...

Kitapta KDV kaldırılıp fiyatların ucuzlaması sağlansa ve böylece kitap okumayanların “kitaplar pahalı” gerekçesi de yok edilse...

Kitap okumada dünyanın en geri ülkelerinden biri olarak yaşamamızın utancını Ankara’da hisseden bir kimse henüz çıkmadı. Ne zaman çıkar?